Gitmelere Güzelleme

Bazen bana kalsa, diyorum...

Bazen uzaklaşmak istiyorum.
Hayalimde gidiyorum, o hiç gitmediğim o uzaklara.
Satırlardan okuyup, hayalimde canlandırdığım o deniz kıyısında oturuyorum;
karşıda ışıkları titreşen o adalardan birindeki herhangi bir pansiyonda bir gece geçiriyorum.
Fazlasında gözüm yok.
Beyaz duvarlı, mis kokan bir oda.
Bir masa, bir sandalye.
Etamin örtünün üzerinde çantama attığım kitaplarım.
Önümde bembeyaz bir sayfa;
siyah mavi mürekkep çekilmiş dolmakalemimin kapağı açık.
Minik balkona açılan kapı açık, dantel perdeler rüzgarda dalgalanıyor ufak esintiden.
"Burası umduğumdan güzelmiş," yazıyorum,
"Her akşam uzun uzun yürüyorum sahil yolunda."

Sonra dışarı atarım kendimi belki,
Modası geçmiş kartpostallar da bulurum kıyıda köşede kalmış hediyelikçilerden;
Postaneden sonra ara sokaklara saparım ellerim etekliğimin ceplerinde,
Taş döşeli yollarda gezinirim,
Envayi çeşit çiçekli bahçeleri seyrederim hayran hayran.

Cırcırböceklerinin uğultusunun hiç kesilmediği çamların serin gölgelerinde uyuklarım.
Zaman derdim olmaz, dilediğimce tembelim.
Bir kuş cıvıldar, sesin nereden geldiğini bilemeden hayran hayran bakınırım..

Midem kazınır,
Ufacık bir lokantada birkaç lokma atarım ağzıma,
Sonra ver elini iskele!

Güneşi batırırım,

"Akşam, yine akşam, yine akşam
 Göllerde bu dem bir kamış olsam!"

Haşim'e saygıyla...



Hiç bana kalmaz ki!