Rücu

Yıllar geçti eski dostum, "Ne haber?" demeye yüzüm de yok, lüzum da.. İlk merhaba zor olsa da her zaman, bir çay içilesi vakitte bütün hesap defterleri açılıp dökülmeye başlanmıştır bile. Benimki de o hesap. Bir hırka örmeye başladım bu akşam; lastik kısmını iki ters - iki düz örerken "Neden bloga yazmıyorum?" diye şeytan bir dürttü beni. Bu ara kelamlarla fazla içli dışlıyım, elim de azıcık kalem tutmaya başladı ya bitim kanlandı herhalde. Tuttum buraya geldim koştur koştur. Deftere yazmak istemedim; okunmak istedim, belki biraz da anlaşılmak.

Alıntıdır.

Son yazdığım yazıdan bu yana seneler geçmiş; neler yaşadım, kelimelerle tarifi zor. Ama "Bunu ben mi yaşadım?" hayretini barındıracak cümleler kurdum, kapkara bir yas bulutunun içinde günler geçirdim ve şimdi yeniden güneşli havaların peşindeyim.. Belki bir gün anlatırım sana da değerli okur.. Bir bebek kaybetmek benden neler götürdü anlatırım.. 

Ama şimdi kelimelerle oynamalıyım yine: İlmek ilmek kazaklar örmeli, balçıklardan suretler meydana getirmeliyim. Kendime borçluyum bunu, alacaklı olduğum çok şey var. Hiç değilse bazı uhdeler için gerekenler yapılmalı. Ne derler, ahde vefa..

Tek kanallı radyomu yeniden yayına alıyorum, bazen terkedip gitsem de ne güzeldir ki hep aslıma rücu ediyorum...