Üretmek Üzerine

Hafta başından beri oldukça yoğun bir çalışma içerisindeyim. Tek kelime ne okuyabildim, ne de yazabildim. Ama çok da mutluyum, çünkü çalışıp yorulduğum zamanki ruh tatminim çok yüksek oluyor ve bu durum beni oldukça mutlu ediyor. Şu an işimi bitirdim, memnun mesut yazımı yazıyorum mesela :)

Sabahtan bir bloglara girememe durumu vardı, sanırım şimdi çözüldü. Kısa sürdü ama, "Ya bloglar kapanırsa?" diye bir endişe de yüreğimi yalayıp geçti şöyle bir. Kısa bir zaman oldu buraya yazmaya başlayalı ama sanırım alıştım, ayrılık fikri burdu kalbimi.

Geçen ne yaptım? Yine kendimi tutamadım, örgü ipi aldım. Örgü de bir nevi yaratıcı faaliyet benim için. Düşünsenize, elinizde bir yumak ip ve tığ/şiş var. Gerisi size ait; siz o bir yumak ile ister kazak, ister kırlent, ister çanta, ister paspas üretin, tamamen hayal gücünüze kalmış. Ortaya ufak da olsa bir ürün çıkarınca, aynen yukarıda yazdığım gibi bir ruh tatmini yaşıyorum. Bir şey ortaya çıkarmak, kendimi mutlu hissettiriyor; hele de o eşyayı kullandığımda o his katlanarak artıyor. Tüketimin değil, üretimin verdiği mutluluk sanırım burada asıl mesele. 

Fotoğraf bana aittir.

Sürekli tüketerek yaşayan ve bununla mutlu olan insanlar var. Ama bu, kısa süreli bir tatmin veriyor sadece. Alınan şeyden heves alınıp, bir köşeye bırakılıyor ve hemen başka bir tüketim hedefi konuluyor. İşte, ürettiğin zaman; bu boyutun ötesine geçiyorsun; çünkü ürettiğin şey ne olursa olsun eşsiz, biricik. Üstelik sen onu üretirken emeğini ve sevgini koydun; bundan daha güzeli var mı?

Fotoğraf bana aittir

Hoşça kalın!