Hangi sularda?

Durgun bir suyun kenarındayım yine. -Benim sularım hep durgundur hayalimde… Akarsu gibi hoyrat değildir, çağlamaz; deniz gibi kıyıları hırpalamaz, dövmez.. Sessiz ve dingin bir krater gölü. Az karanlıktır, dibi görünmez. Yüzmek tehlikeli olabilir fakat yasak değildir.- Suyun karşısında çamlar var. Çamları sis bürümüş. Arkalarda bir telaş, buradan görünmese de seziliyor. Bu havaları seviyorum. Bir şeyler yaklaşıyor, çok belli. Ama buraya neden gelmişim? Nedense neden, iyi ki gelmişim… Bu kadar kusursuz bir durgunluk ürkütücü ama. Biraz dalga gerekli, suyun üzeri pırıldamalı. Eğilip bir çakıl taşı arıyorum nemli toprakta. Çiğ düşmüş çimenlerin dibinde istediğim gibi bir taş yok. Yuvarlak bir taş olsun istiyorum, sivrilikleri törpülenmiş. Nafile.. Birkaç tane dört yapraklı yonca takılıyor gözüme; aramadığım için çıktılar önüme, çok belli. Oldukları yerde bırakıyorum, şansa ihtiyacım yok benim.

Alıntıdır.

Rüzgar çamları sallıyor ıslık çalarak. Otlar dalgalandı, şimdi sular da dalgalanacak. Yağmurun kokusu geliyor artık; serin, tatlı bir koku. Asla toprak kokusu değil ama, henüz damlalar düşmedi; bu dediğim daha evvelden dolaşır havada. Bazen bu koku sadece benim burnuma geliyor diye düşündürür hatta. Kuşlar huzursuz geçtiler başımın üzerinden. Güneş bulutların arkasında bir yerlerde, o şimdi uzak iklimleri ısıtıyor. Bulutlarsa beklentiyle yüklü, iş bir şimşeğe bakacak. 

 

Gözlerim sığınacak bir yer arıyor. Fırtına fena kopacak.

(Sanalyazıevi’nden bir fotoğraf tetiği yazı çalışması için yazdım.)