Akşama

Alıntıdır.

Bir gün batımına ihtiyacım var. Turuncu bir akşama, ışık içinde bırakan. Güneşi batırmaya sonrasında, yıldızları saklandıkları yerlerden çıkarmaya. Şarkı söylemeye. Belki ağlamaya. Hatta mutlak. Bir incecik çatlak var bir yerlerde, kendini hep belli ediyor azizim. İçimdeki salkımsöğüt suya eğiyor nazlı başını. Başka bir yerden celalî sesler geliyor, huzursuz. Sevinç mi diyorum hüzün mü, bilemiyorum bir türlü. Sezdiklerim bildiklerimden fazla ve sustuklarım söylediklerimden. Sonra, diyorum, iyi ki yazmak var. Hem ne demiş Nâzım, ne güzel söylemiş; 

“Kararmasın yeter ki sol memenin altındaki cevahir”