Değerli okur, bugün güzel bir haber aldım. "Garaj" adlı öyküm Litera Edebiyat internet sitesinde yayımlandı. Okumak isterseniz burayı tıklayabilirsiniz.
Yayımlanacağını iletmişlerdi, biliyordum fakat zamanını bilmediğimden ötürü sürpriz oldu. Mutlu oldum. Tekrardan okuduğum zaman biraz da hoşuma gitti doğrusu. Bir yazımı zaman süzgecinden geçirdikten sonra yeniden okuyunca az çok tartabiliyorum.
Biliyor musun, artık "Neden yazıyorum?" sorgusundan da kurtardım kendimi. Bunun benim açımdan bir varoluş şekli olduğunun farkına vardıktan sonra bazı şeyler benim için değişti, daha kolay oldu. Eskiden daha beğeni odaklı yazıyordum ama bunu bıraktım. İçimde ne yaşıyorsam, sürecin beni yönlendirmesine güvenerek, içimden nasıl gelirse öyle yazıyorum. Kağıt ve kalem yetiyor. Klavye de iyi fakat kağıdın yeri bambaşka. -Sarı sayfalı defterlerim ise vazgeçilmezim. Gerisi hiç anlamadığım bir şekilde kendiliğinden geliyor.
 |
| Maggie Dietz |
Çok değil, yedi sekiz ay evvel "Yazamıyorum," diye çok şikayetleniyordum. O zamanlar bir roman taslağım vardı ve kendimi ona rapt etmiştim resmen. Çerçeve dışına çıkamıyor, başka bir şeyler yazdığımda ise "Zaman kaybediyorum, onun yerine romana otur," diyerek kendime daha da beter eziyet ediyordum. -Bilirsiniz azizim, bu benim işimdir.- Ama ne zaman bu çerçevenin dışına çıktım ve özgür yazının alanına adım attım, işler o zaman bambaşka bir şekle büründü. Hatırlar mısınız? Kendimi suları akmayan bir çeşmeye benzetiyordum, öyle kuru.. Şu an ise musluğu çevirdiğimde bir şeyler doldurabiliyorum. Hiç değilse bir cümle bulup peşine takılınca kendimi hiç ummadığım bir öyküde, hiç tanımadığım insanların arasında buluyorum. -İlham çok uçucu, çok büyülü bir şey...- Ama tabii yeterli mi? Hayır. Daha iyisi olmalı. - Kabul etmek istemesem de şu hayatta hırs yaptığım ender konulardandır.
Sonuç olarak, sanırım şikayet etmek yerine oturup yazdığımda gerçekten yazabildiğimin farkına vardım. Ve başka bir şeyler denemek yerine, en iyi yapabildiğim şeye güvenip kelimelerin peşinden gitmeye karar verdim.
Hiç şaşırmadım:))
YanıtlaSilBirgün kitap çıktığında da şaşırmayacağım!
Üstadım, sizin elinize doğdu sayılır.
SilÇok teşekkür ederim <3
Ayyyyy çok sevindim sevgili Mimoza!!! Nicelerine <3
YanıtlaSilCanııım C.'ciğimmm, çok teşekkür ederiim :) <3
SilÇok beğendim, ne güzel öykü.
YanıtlaSilÇok teşekkür ediyorum <3
SilTatlı telaşlar, heyecanlar bunlar... Çok da güzel bir platformda yayımlanmış. Tebrik ederim. Öyküyü de okuyacağım.
YanıtlaSilEvet, gerçekten bunun heyecanı bir başka.. Çok teşekür ediyorum, çok sağolun <3
SilHarika:) Tebrik ederim. Kelimelerin peşinde nice güzel yollar senin olsun.
YanıtlaSilNe güzel bir dilek bu; çok ama çok teşekkür ediyorum <3
Silayyyy bak bu öykün de işte buruk nostaljik anafartalarlı oleeey aferuuum :)
YanıtlaSil:))) Deep, çook teşekkür ederim, bir teşekkür de her zaman yanımda olduğun için
Siltebrikler canım. daha nicelerine...
YanıtlaSilŞule Hocamm, çok teşekkür ederim, çokkk <3
Silİlkay'cığım, analizlerini çok seviyorum, kendime gerçekten başka bir pencereden bakmamı sağlıyorsun; bu çok kıymetli benim için, çok teşekkür ederim <3<3<3
YanıtlaSilİlham hepimizle olsun, bizi hiç bırakmasın :)
Çok beğendim, içime ılık ılık bir şeyler aktı, yüreğinize,kaleminize sağlık.
YanıtlaSilArzu Hanım, her zaman çok zarifsiniz <3 çok teşekkür ediyorum..
SilLink icin cok tesekkurler, su gibi akici bir yazi olmus, zihninize saglik.
YanıtlaSilZaman ayırıp okuduğunuz için ben teşekkür ederim, çok sağolun.
Sil