8 - 9 Eylül, Acı bahsi

Değerli okur, Eylül ayının ilk firesini dün verdim ama geçerli sebeplerim vardı. Hem biraz işler güçler, hem de güzel buluşmalar yüzünden yazamadım. Bu ara buluşmalar açısından hayli bereketli benim açımdan. Salı günü yine bir buluşma olacak, onun için de çok heyecanlıyım, ama bu size sürpriz olsun :)

Alıntıdır.

Akşam eve geldikten sonra biraz instagram'da dolandım. Sevdiğim hesaplardan birinde şu alıntıya rastladım; "İnsan çektiği acıya benzer," diyordu, Andre Malraux'nun bir sözü imiş. Dünden beri bu cümle dönüyor şimdi de aklımda. Beni bilirsin değerli okur, kimi zaman bir şarkı, kimi zaman bir cümleyi alır çerçeveler içimdeki bir duvara asarım; gelip geçerken gözüm takılır, seyrederim. Bence çok ama çok zarif bir cümle. Yıllanmış bir şarabı incecik billur bir kadehten içer gibi.

"Tarif etseydim benim acımı nasıl olurdu?" diye düşündüm sonra. 

Gözümün bebeğine batan bir kıymık gibi biraz, acısı ince ince kendini hissettiren bir sızı olurdu derdim. 

Duvardan sızan bir tesisat kaçağı gibi derdim, sürekli damlatıyor fakat tamir için bütün karoları kırman gerekiyor. 

Hiç hıçkırmadan. gözünden sessizce süzülen tek damla gibi akıyor.

Acı biber turşusu gibi, ağzın yansa da yine de iştahla yemeye devam ediyorsun çünkü acısıyla dahi çok tatlı geliyor sana. 

Konuşamadığı kelimeleri gibi derdim, sessiz fakat avaz avaz çığlık.

Doğan güneş gibi derdim, bütün hayatımı aydınlatıyor.

Yazıya güneşle başladım ama şimdi biraz bulutlandım, usulca yağıp geleyim ben..