6 Eylül, Uyku bahsi

Değerli okur, fena uykusuzum. Dışarıdan bakınca biraz iyi görünüyorsam o da sabah evden çıkmadan ağzıma attığım multivitaminin hatırına. Çocuğum bir haftadır çılgın geceler yaşıyor, gündüz uykusunu alıp gece geç yatıyor ya da gündüz çok yorulup akşam erkenden sızıyor veee gecenin ortasında uyanıyor. O uyanıkken biz uyuyacak mıyız? Tabii biz de yaşıyoruz bu çılgın hayatı 😎 Sabaha dek toplasan bir saat derin uykum belki vardır. Gerisi göz dinlendirme. Gece uyumayınca sabah 7 gibi sızdı, sonra 10'u geçiyordu ancak uyandırdım da itiş kakış eğitime gittik. Bu sefer de benim dersi izlerken gözlerim kapanmaya başladı. Yüksek taburenin üzerinde içim geçmiş olabilir, geçmişse de ben farkına varmamış olabilirim, inşallah kimse anlamamıştır 🙈

Edmund C. Tarbell

Ama şu kesin bir olay ki, hayatta ödün veremediğim nadir şeylerden biri uykudur. Uykusuz kalmak benim için Çin işkencesinden farksız. Tatsız, huysuz, gıcık bir şey olur çıkarım. Ama son bir iki senedir uykularım da eskisi gibi değil. Geceleri uyanır oldum, bir kere uyanınca da eskisi gibi hemence geri uyuyamıyorum. Hele sabaha karşı uyanmışsam aman aman... Kırılma orada başlıyor ama. Uyanmışsam da kendimi uyumaya zorluyorum. A kızım kalksana, hayat geçiyor sen orada kafanı yastığa zorla gömerken.

Yalnız bu son cümleyi çok sevdim. Belki sıkı bir motivasyon cümlesi olur benim için!

Bu arada Attila İlhan'dan Bıçağın Ucu'nu okumaya başladım. Aynanın İçindekiler adını verdiği bir serinin ilk çıkan kitabı. Dönem romanı olarak tasarlamış, ama öyle betimlemeleri var ki, işte orada adamın muazzam şair olduğu çıkıyor ortaya. Mesela dün serviste okurken birine bayıldım, ıhlamurların saltanatı diyor, bana çok zarif geldi bu betim. Miralay Ferit diye bir karakter girdi şu anda romana mesela adam gözümün önünde canlandı bir bütün olarak huyları ve dış görünümüyle. Edebiyat güzel de, edebiyatı hakkıyla yapanları okumak daha bir güzel.