16 Eylül; Bulma bahsi ve bir şiir

Dün arabayla işten dönerken, ki müthiş bir ışık vardı, tam bir golden hour idi, dayanamadım selfie bile çektim :) - bir yandan Joy Fm dinliyordum, zihnimde ise düşünceler düşünceleri kovalıyordu. Bir yazımda "kendini bilmekten" bahsetmiştim anımsarsan değerli okur. Kendini bilmenin yolu ise bir yerde seni oluşturan parçaları bulmaktan geçiyor. Bu parçaları ise ancak arayarak buluyorsun. Ne aradığını biliyorsan eğer, buldukların anlamlı oluyor. Fakat ne aradığını bilmeden dolaşıyorsan, ihtiyacın olan karşına çıksa dahi farkında olmadığın için yanından geçip gidiyorsun. -Allahım, bu arada müzik için sonsuz teşekkürler. Ben kendimi kitaplarda, notalarda, günbatımlarında arıyorum. Karşıma bir cümle çıkıyor, defalarca okuyorum, onda bir öz var işte, onu alıyor kendime işliyorum. Hayat bunca tuhafken, ben bir de bununla uğraşıyorum.

Alıntıdır.

Akşamdan beri bir mısra takıldı mesela, Canım Behçet Necatigil'den. Çok severim şairi,fotoğraftaki donukluğunun aksine inceliklerin insanıdır. Kızı Ayşe Sarısayın'ın babası hakkında yazdığı 'Çok Şey Yarım Hala' isimli kitabı da okuyun muhakkak.  Durup durup zihnimden geçiyor yine. - Solgun bir gül oluyor dokununca- diyor Necatigil. Ama Allahaşkına bir düşün değerli okur, her gün kullandığın alelade kelimeler ne denli ince bir bütünlük oluşturmamış mı? Mısraı andık madem tamamını armağan edeyim size;

SOLGUN BİR GÜL DOKUNUNCA

Çoklarından düşüyor da bunca

Görmüyor gelip geçenler

Eğilip alıyorum

Solgun bir gül oluyor dokununca.

Ya büyük şehirlerin birinde

Geziniyor kalabalık duraklarda

Ya yurdun uzak bir yerinde

Kahve, otel köşesinde

Nereye gitse bu akşam vakti

Ellerini ceplerine sokuyor

Sigaralar, kâğıtlar

Arasından kayıyor usulca

Eğilip alıyorum, kimse olmuyor

Solgun bir gül oluyor dokununca.

Ya da yalnız bir kızın

Sildiği dudak boyasında

Eşiğinde yine yorgun gecenin

Başını yastıklara koyunca.

Kimi de gün ortası yanıma sokuluyor

En çok güz ayları ve yağmur yağınca

Alçalır ya bir bulut, o hüzün bulutunda.

Uzanıp alıyorum kimse olmuyor

Solgun bir gül oluyor dokununca.

Ellerde, dudaklarda, ıssız yazılarda

Akşamlara gerili ağlara takılıyor

Yaralı hayvanlar gibi soluyor

Bunalıyor, kaçıp gitmek istiyor

Yollar, ya da anılar boyunca.

Alıp alıp geliyorum, uyumuyor bütün gece

Kımıldıyor karanlıkta ne zaman dokunsam

Solgun bir gül oluyor dokununca.