5 Mayıs; Bir Kitap: Gülün İçinde Bülbül Sesi Var, Nezihe Meriç

Günler ilerledikçe iki soru kafamda cevaplaması oldukça zahmetli hale geliyor. İlki; iftara ne pişirsem? İkincisi; bugün bloga ne yazsam? Gerçi şimdi diyeceksiniz, "Dur arkadaş, daha yeni başladın yazmaya. Ne oluyoruz?" Evet, siz de haklısınız pek tabii. Bende böyle, herkes haklı :)

Neyse, en azından bugünkü "Bloga ne yazsam?" sorusunu, Canım Nezihe kurtardı da; benim de elimi rahatlattı. O hep incedir, hep incelikleri düşünür, onları yazar öykülerinde. Dün bahsetmiştim size Kıpırtı Hanım'dan, keşke gerçek olsa demiştim hatta; işte böyle gerçek ama böyle de naif karakterleri vardır onun.

Fotoğraf bana aittir.

Gülün İçinde Bülbül Sesi Var, Nezihe Meriç'in son dönem öykülerinin yer aldığı (son) kitabı. Kendisi aslında 1950 kuşağı öykücülerinden. Benim bu dönem öykülerine, öykücülerine ayrı bir hayranlığım vardır. Nezihe Meriç de benim en, en, en sevdiğim yazarlardandır. İlk dönem öykülerine göre bu kitapta, yazarlığının farkında olan ve onu öykülerde hissettiren, "yazan kişi" olarak öykülerde kendi sesine de yer veren, biçemde de bu kendine özgülüğü devam ettiren bir Nezihe Meriç görüyoruz. Ama öyküler her zamanki incelikte; acı veren olaylarda bile o incelik muhafaza edilmiş. Eğer yazarı daha önceden okumadıysanız, ilk eserlerinden başlamanızı tavsiye ederim. Mesela "Korsan Çıkmazı", ki ben de o eseriyle tanışmıştım Nezihe ile :) Toplu Öyküleri serisini de aldım hepsi bir arada olsun diye, baştan başlayacağım öykü külliyatına. Aaa bir de anıları var daha okunacak "Çavlanın İçinde Sessizce". Yaşasın! Demek ki, daha çoook okuyacağım Nezihe Meriç satırı var! Çok sevdiğim ve yaşama veda etmiş her yazarın her satırı çok kıymetli benim için. Yeni eser veremeyecekleri için hepsini sindirerek, tadını çıkararak okurum.

Siz de çok sevdiğiniz yazarlarınızı bizimle paylaşır mısınız?