Dışarıda mükemmel bir yağmur var. Hava öğleden sonra olmasına rağmen karanlığa yakın, sokaklar kısıtlamanın etkisiyle bomboş. Aslında tam yağmurluğu üzerine geçirip kendini dışarı atmalık bir hava, ellerin ceplerinde tenha sokaklarda mis gibi havayı içine çeke çeke yürüyeceksin; ama şartlar malum. Bu yıl baharı pencerelerden, balkonlardan seyrettik. Dışarı çıkabildiğim nadir zamanlarda, komşu bahçelerden gelen leylak kokuları ile de gönlüm şenlendi. Bir leylak kokusu ile nasıl mutlu olunabiliyor değil mi? Her gördüğüm leylak ağacında aklıma gelen sevgili Leylak Dalı'ma çok selam olsun bu arada..
 |
| Alıntıdır. |
Birazdan kalkıp mutfağı derleyeceğim, bulaşık makinesinde kalan temizleri yerleştirip bitmek bilmeyen bir enerjiyle yeniden türeyen kirlileri yerleştirip; iftara da bir tarhana çorbası koyacağım ocağa. Tabii ki çorbayı karıştırırken, bana bir bölüm de podcast eşlik edecek. Son zamanlarda en keyif aldığım şeylerden biri de podcast dinlemek. Unutmayıp not alayım, ilerleyen günlerde sevdiğim podcast programlarını yazayım sizlere.
Bugün bloga ne yazsam acaba diye düşünürken aklıma geldi bu konu esasen: Nasılım? Nasıl olmak istiyorum?
Tabii buradaki nasıl olmak, biraz daha içdünyamla ilgili. Evlerde olduğumuz süre boyunca uzaktan erişimle bir yandan işe devam ettim, bir yandan da diğer ev sorumlulukları ve tabii Çağan sorumlulukları da yüklendim. Başlarda daha çok tıkanmış hissediyordum ama sanırım son bir haftadır daha dengede olabilmeyi öğrendim. Son iki gündür ise kendimi çok daha üretken olabileceğim konusunda biraz zorlamaya istekli buldum.
Buradan ise konu nasıl olmak istediğime geliyor. Kesinlikle daha farklı açılardan bakabilen biri olmak istiyorum. Detaylara fazla takılan bir yapım var. Hal böyle iken ufak bir ayrıntıya takılıp manzaranın bütününü kaçırmışlığım çok oluyor maalesef. Daha üretken olmak istiyorum. Bir işe heveslenmişken tekrar ve tekrar yarıda bırakmak istemiyorum. Disipline olmak burada temel kavram sanırım ama ben bu hususta çok zayıfım. En önemlisi de yazma hususunda disipline olabilmek benim için çok önemli. Zaman geçiyor ve ben sadece şikayet ediyorum, bunu fark ettim. Şikayet edeceğim zamanda çok yol kat edebilirdim oysa...
Bunları buraya kendime ayna tutmak adına yazıyorum. İç dünyamı somut olarak gördüğümde, daha kolay analiz edebildiğimi fark ettim.
Peki, sizler nasılsınız?
Mutfak dışında seninle aynı fikirdeyim " üretmek " bu duygu gerçekten çok değişik bir duygu herkeste var ve insanı rahatlatan bir duygu
YanıtlaSilKesinlikle! Üretim sürecinin kendisi bile başlı başına insanı çok daha mutlu hissettiriyor. Ortaya bir emeğin çıkması ne harika!
SilBelli ki yazı da böyle kapalı kutu gibi geçireceğiz, bu sene de böyle
YanıtlaSilBen yazdan umutluyum sanki biraz daha ama tabii zaman ne gösterecek bilemeyiz
SilNasıl olalım ki depressif,sinirli modern hapishanelerin penceresinden dış dünyaya bakıp iç geçiriyorum. Sevgiyle kalın.
YanıtlaSilÖyle haklısınız ki, keşke elimden bir şeyler gelebilse.. Benden de çok sevgiler size
Sil