Demin köyden eve döndük. Gelir gelmez makineye çamaşır attım, evleri havalandır vs.. Köyün tüm pozitifliği uçup gitti! Yarın işe gitmem gerekli. Sabahtan bir toplantı olacak, tutanakları hazırlamam lazım.
Ama bu hengamenin arasında; Mahal Edebiyat'ın internet sitesinde bir öyküm yayınlandı, ona çok sevindim:) Linkini aşağı bırakıyorum, okursanız çok mutlu olurum.
Hele bir de nasıl bulduğunuzu söylerseniz iki kere mutlu olurum 🤓 sevgiyle değerli okur ♥️
Sizi iki değil üç kez mutlu edeyim o zaman:)
YanıtlaSilBirincisi öykünüzün dergide yayınlanmış olmasından ötürü sizi tebrik ederim.
İkincisi, öykünüzü zevkle okudum.
Üçüncüsü, genel olarak çok beğendiğimi söyleyebilirim.
Sadece bir cümleniz beni düşündürdü diyebilirim. O da "Telefonumu sessize aldım, ..." diye başlayan cümle. Belki sadece o kadar bıraksaydınız daha doğru olurdu. Zira, geçmiş zamanı kullanıyorsunuz, "... hayır hayır, daha da iyisi uçak moduna aldım." şeklinde devam etmeniz dikkatimi çekti.
Bunun dışında gayet güzel, başarılar:)
Çok teşekkür ederim, üç kere değil dört kere mutlu oldum zira üşenmeyip bir de detaylıca yorumlamışsınız :)
SilEvet, orada haklısınız, ben de okudukça oturmayan bir yer olarak gözüme çarpıyordu esasen. Çok doğru bir nokta. Bir kez daha teşekkürlerimle :)
Tebrikler güzel bir öykü.
YanıtlaSilÇok teşekkür ediyorum :)))
Silgüzel bir anlatım olmuş.Tebrikler.
YanıtlaSilÇok teşekkür ederim, çok mutlu oldum :) Çok çok sevgiler :)
SilÇok teşekkür ederim, hem okuduğun hem de yorumladığın için :)
YanıtlaSilBloğun da çok güzel ayrıca :) öyküyü okumaya geçiyorum
YanıtlaSilTebrik ederim :) Devamını dilerim!
YanıtlaSilSeverek okudum :)
YanıtlaSil