12 Mayıs; Güzel Dostum

Bugün işyerindeyim değerli okur. An itibariyle işlerimi yeni bitirdim, bloga bir göz atayım dedim. İşler de öyle böyle değildi haaa, valla bir ara devrelerim hepten yanacak diye korkmadım değil hani :) Bir de buradaki monitör büyük olunca tuhaf oldum, evdeki notebook'un ekranı minicik; şu an sanki sinema perdesi üzerinde çalışıyor gibi hissediyorum. Klavye de cabası :)))

Alıntıdır.

Gelelim günümün ennnnn şahane sürprizine: Canım S. beni ziyarete geldiii!!! Kendisini karantina dönemi başlangıcından beri görmemiştim. Sürekli iletişim halindeyiz ama gözle görmek bir başka. Öğleyin harıl harıl yazıcıyla cebelleşirken, "Öğle arası oldu çıkmıyor musun? Hadi parka gel," demesiyle beni aldı mı bir sevinç! Hemen ceketimi alıp çıktım. Çıkışım da maskeli ve güneş gözlüklü, Allahım nasıl bir tipim yahu :)

Bana kendi yaptığı kek ve ekmekten getirmiş, özellikle Çağan seviyor diye keki :) Bir saat çimenlerde oturduk, tabii ki güvenli sosyal mesafe ile. Ne özlemişim, ne iyi geldi bana dost yüzü görmek... Sohbet etmek, gülmek, havadan sudan hasbihal etmek.. Oruç oruç oralara dek gelmesi.. Öyle duygulandım ki kelimelere dökmem mümkün değil.

Tekrar tekrar şunu düşünüyorum; bu salgının götürdüğü çok şey var evet ama bize de şükredecek aslında ne çok şeyimiz olduğunu da altını çize çize gösteriyor. Her gün gördüğün sevdiklerini göremeyince, onlarla oturup doya doya konuşamayınca anlıyorsun "normal"in kıymetini..

İyi ki geldin canım S., sen bana hep hoş geliyorsun, iyi ki varsın, daim olasın..