Tiyatro Akşamı ve Güne Dair Bir İki Güzelleme

Dün akşam iş çıkışı benim için sezonun son oyunu olan "Godot'yu Beklerken'i Beklerken" isimli oyuna gittik ve dönem kapandı. Devlet Tiyatroları'nın "Nöbetçi Tiyatro" uygulaması var, Sezon bittiğinden sonra Nöbetçi Tiyatro 1 Temmuz'a dek küçük Tiyatro sahnesinde oyun sergilemeye devam ediyor. Oyunlar saat 18:00'de. Çok da güzel bir saat aslında, iş çıkışı tiyatro :)

Ben soyut oyunları pek fazla izleyemiyorum, dikkatim hemen dağılıyor ve toparlayana dek ipin ucunu çok kereler kaçırıyorum. Oyunun ilk perdesi tam bu durumdan ölesiye bunalmıştım ki perde arası oldu. İkinci perde ise ilkine göre benim için daha kolay adapte olunabilir türdendi. İlgim fazla dağılmadan oyunun sonuna dek izleyebildim.

Ama tiyatro seyrinden daha fazla sosyalleştiğimi söyleyebilirim. İçeri giriş sırasında beklerken önce kuzum E. ve annesi ile karşılaştım. Onların da sıkı birer tiyatro izleyicisi olduğunu biliyordum ama böyle hoş bir tesadüfle karşılaşacağımızı hiç ummuyordum. Bu biiir.

Perde arası arkadaşlarla laflarken yanımda oturan abla da söze girdi, bir süre onunla sohbet ettim. Böyle spontane gelişen minik arkadaşlıkları seviyorum. Ortak zevkler üzerine bir sohbet geliştiriyorsun, fikir alışverişi yapıyorsun, ufkun açılıyor, sana ilham veriyor. Bir sürü şey daha sayabilirim. :) Bu ikiiii.

Tam o sohbet devam ederken, bizim olduğumuz tarafa doğru gene kuzenim N. ve arkadaşını görmeyeyim mi? :) İşler güçler yoğunluklardan en son geçen seneki Pamukkale toplaşmamızda bir araya gelebilmişken (ki aynı semtte oturmamıza rağmen) tiyatroda karşılaşmamız ayrı bir sürprizli tesadüf oldu :) Fotoğraf çekmediğimize yanıyorum nedense hala, tatlı bir anı olurdu :) Bu üüüç.

Tam da Küçük Tiyatro'dan Kızılay'a doğru yürümelik bir hava vardı. Gün batımı, tatlı bir sıcak hava.. Radyoevi, Olgunlaşma Enstitüsü ve Zübeyde Hanım Kız Lisesi, Dil Tarih ve Coğrafya Fakültesi'nin olduğu Atatürk Bulvarı'ndan yürürken  Genç Cumhuriyetin ilk yıllarının ana damarlarından birinden geçiyor olmanın heyecanını hep duyumsarım... "Keşke" derim içimden, "Keşke o dönemlerde ben de yaşayabilseydim; o heyecana ortak olabilseydim!"

Ulus'tan Yenişehir'e uzanmak vardı aaah ah...

Tabii Gençlik Parkı'nın oradan karşı karşıya geçerken Bakanlıktan tanıdık birini gördüm ama o beni görmedi, Allah'tan görmedi çünkü biraz gevezedir :) Bu dööört.

Sonracığıma bu tesadüfler üzerine konuşurken, "Bir dahaki seçimlerde aday olayım bari köy muhtarından halliceyim!" dememle, büyük ihtimal aynı oyunu seyredip aynı güzergahtan yürüyecek olan çok tatlı bir anne kız, gülerekten "Yeter ki aday olun, sizi sonuna dek destekleriz, kente kadın eli değse ne güzel olur!" demezler mi? :))) Neredeyse belediye başkanı da olacaktım a dostlar :) Bu da beş. :))) Daha ne olsun değil mi;?

Kızılay'da da canım S. ve yine canım S. Hanım ile çoook güzel bir akşam yemeği ısmarladık kendimize, ama sohbet ve samimiyet yemekten çok daha doyurucuydu.

Ne diyelim, darısı sizlere olsun böyle bir akşamın :)