Günlükten hallice

O çok beğendiğim ayakkabıdan ümidi kestim. Hal böyle olunca ben de ayakkabıya vereceğim para ile uzun zamandır özene bezene hazırladığım o kitap sepetini almaya karar verdim. Artık ayakkabı başka bahara kısmet...

Resmin güzelliğine bakar mısınız? Ressamı Arvid Nyholm imiş. Hem en sevdiğim akıma ait -empresyonizm-, hem kitap okuyan bir kadın var, hem bana verdiği duygu çok pozitif... Daha ne olsun, al gözüm seyreyle...

Bugün işyerindeki kitap kulübümüzle bir toplantı yaptık. En son Kemal Tahir'in "Yediçınar Yaylası" adlı kitabını okumaya karar vermişti, fakat aylar geçse de içimizden kimse kitabı bitiremedi. Biz de bunun üzerine "Neden bu kitabı okuyamadık?" konulu bir toplantı düzenledik. Sanırım oldukça uzun diyalogların olması ve konunun yoğunluğu kitabı okuyamamamızdaki en temel etkenlerdendi. Gerçi ben şu sıralar ekseriyetle yavaş okuma derdinden muzdaribim ya, neyse. Sonra da Ferit Edgü'nün Hakkari'de Bir Mevsim adlı kitabını okumaya karar verdik, son tarih 18 Temmuz yanılmıyorsam. Bu kitapta başarıyı yakalayacağımıza dair umudum var :) Zaten okumak istediğim de bir kitaptı, vesile olmuş olacak.

Bu arada dün Çağan'ın kreşine öğretmen görüşmesine gittik. Çağan sınıf geçti, çok mutluyuz :) Öğretmenimiz ve kreş müdürümüz Çağan'ın ilerlemesi hakkında oldukça güzel şeyler söylediler; minik, yavaş ama güzel adımlarla ilerliyoruz, çok şükür :) Son haftalarda Çağan'ın el çırpma ve etrafında dönme hareketlerini biz otizme yoruyor, hatta endişeleniyorduk babasıyla; bunu dün öğretmenlerine de danıştık. Her ikisi de demez mi "O hareketler kreşin yılsonu gösterisinin hareketlerindendi," diye. Meğer biz otizme bağlı tekrarlayan davranışlar diye endişelenirken meğerse küçücüğüm kreş arkadaşlarından gördüklerini yaparmış :) Çağan'a bir özür borçlandık anlayacağınız :)

Şimdilik biraz boş vaktim var, azar azar kitap okuyayım; akşam evde yeni bir örgü macerasına atılacağım. O yüzden tüm boşluklar benim gözümde mücevher kadar kıymetli. Tabii Candy Crush ile heba etmezsem...

Çav.