Mektup | 4

Alıntıdır.

(...)

Ne tadım var, ne tuzum. Hani şu peynircilerde kimsenin yüzüne bakmadığı lor peynirler gibiyim. Sütmüşüm, kesilmişim de birisi ineğin hatırına bir kaç damla limon sıkıvermiş, "İsraf olmasın, yazıktır," demiş; israf etmeyeyim derken hepten ziyan etmiş. Kaş yapmak isterken göz çıkarmış. Ama belki de süt kesildiği için halinden mutluymuş.

Turna ile seni andık geçen gün. Kahve içmiştik de kendine fal kapattı. Bir keresinde Çınaraltı'nda otururken sen ona öylesine bir fal bakmıştın hani, ortada fol yok yumurta yokken ablasının bir oğlu olacağını söylemiştin. Sen kafadan atmıştın ama o falın çıkacağı tutuvermişti. Tabii biz hemen o günü hatırlamış ve şok olmuştuk! Ama sonra düşündüm de, o günden bana kalan faldan ziyade senin fincanı incelerkenki ciddiyetin sanırım. Sanki laboratuvar analizi yapıyordun. Gırgırına bile olsa yaptığın işi ciddiye alıyordun. Hatırım için bir fal kapatsana benim niyetime. Bakalım ne göreceksin...

Bahar da bana benziyor bu yıl. O da pek mendebur, bir türlü keyfi yerine gelmedi. "Bu size çok bile!" der gibi iki üç çiçekle geçiştirdi. Bu mevsimde Çankaya'dan Kızılay'a yürümeyi ne çok severdim; Kızılay'ı geç, Botanik'e bile inmedim... Evden işe, işten eve, eh zaman buldukça da babaanneme uğradım. Çarşısını pazarını gördüm, evdeki işleri hallettim. Asgaride geçiriyorum günleri. 

Havadisler bu kadar şimdilik bende. Artık sen anlat. Seni dinlemeyi çok özledim.

Her şeye rağmen,

Umutla.