Kapılar, geçitler, eşikler..
Her birini aştığımız anda değişiyoruz,
Değişmek istemesek de.
-“Asla!” çok iddialı değil mi?
Neden daha iyiyi hiç düşünmemek hem? Belki daha iyiye gidecek.-
 |
| Marc Chalme |
Yaşamın özü belki buradadır,
Başka formlara dönüşüyoruz sürekli.
Şu an, şu dakika, en "Değişmem," dediğin anda dahi.
Hücrelerin değişiyor, nabzın, zihninin akışı.
Bu yüzdendir, kesinliklerden kaçınmayı öğrendim.
Belki bir ölçüde de başardım.
Ama keskinliklerden kaçındım.
-Tecrübeyle sabit, ki tecrübe acımasız bir öğretmen, keskinliklerimden en büyük zararı kendim gördüm...-
Şimdi kulaklarımda keskinliklerden küpeler. Dizi dizi.
Hayat bir eşikten diğerine bağlanan yollar -ah yollar-;
Harita nadiren düz, sıkça virajlı,
Sarp dağlara da tırmanıyorsun, geniş ovalara da iniyorsun.
Yüksekten bakıyorsun ve dibi görüyorsun.
Hepsi, hepsi değiştiriyor seni.
Olduğun gibi, olduğun her halinle kucaklayabilir misin kendini?
Cevap veriyorum:
YanıtlaSilYess!
Harikasınızzz <3<3<3
Silhayat öğretiyor bunu zaten sanki mimozacığım. Ben bu öğrenmeye açık olanlardanım sanırım :)
YanıtlaSilİyi ki öğrenebiliyoruz Hocam, iyi ki açığız :)
Silkucaklamak lazım tabii :) hayat işte kapılar, döngüler, eşiklerle geçiyor :) bir de tabisi dışkapı var hihihi :)
YanıtlaSilYaaa Deep :))) evet orası da bir semtimiz :P
SilPratik kesinlikle doğru kelime; yapa yapa alışkanlık ediniyoruz bunu İlkaycığım.. Benim yazılımda mevcut değil, sonradan yüklendi :)
YanıtlaSilDibi görmek çok sorun olsa da değişmek kurtarıcı oluyor bence. Ve evet kucaklamaya yeni yeni başladım : )
YanıtlaSil