Haftasonu yeni bir kitaba başladım, Amor Fowles'tan Nezaket Kuralları.
Daha önce yazarın Moskova'da Bir Beyefendi adlı kitabını okumuş ve onu da çok sevmiştim.
Nezaket Kuralları Büyük Buhran zamanını anlatıyor, yani konuya girişten bunu anladım şimdilik - ki dönem okumalarına bayılırımmmmmm-, bölüm başlıklarından biri Steinbeck'in Gazap Üzümleri'ne atıfta bulunuyordu ve ben "aaa öyle miymiş?" diyerek Gazap Üzümleri'ni okumamış olduğuma hayıflanıp hemen edinmenin peşine düştüm.
 |
| Alıntıdır. |
Konuya geleceğim şimdi, okurluğun verdiği bu daldan dala atlama olayını ben çok seviyorum. Bir dipnot başka bir kitaba gebe, sana yeni ufuklar açıyor, bilmediğin bir noktaya ışık tutuyor ve sen o ışığa ilerleyip harikulade bir keşif yapıyorsun kendin için :) zincire halka ekleye ekleye büyüyor dağarcığın, bir bakmışsın bambaşka yerlere uzanmış ilgi alanların, hiç bilmediğin konularda bile tadımlık fikirlerin olmuş; üstelik kendince araştırma yapmayı öğrenmişsin, araştırmacılıktan lezzet almışsın, öğrenmenin keyfini çıkarıyorsun. Var mı bundan alası?
Gerçi böyle diye diye evde okunmayı bekleyen zilyon tane kitabım oldu olmasına amma iyi ki de almışım sevgili okur, almaktan pişman olmadığım tek şey onlar <3 Hayıflandığım tek nokta ise zamanı daha etkili kullanmayı başarabilmek, eğer onu da becerirsem şeytanın bacağını kırıyorum demektir!
Mutlu haftalar :)
Bu kitap Ephesus'tan Beklediğim Sendin adıyla on sene önce çıkmış ve her nasılsa benim kitaplığa girmiş, ben de chick-lit sanıp okumamışım, yazarın kitapları yeniden basılınca evdekini ilk romanı sandım, sonra baktım özgün adı Nezaket Kuralları, hemen okudum ve bayıldım :)
YanıtlaSil