 |
| Alıntıdır. |
Dengeyi severim.
Her sabah kalktığımda kalbimi şöyle bir yoklarım, çünkü bazen sebepsiz bir telaş yoklar içimi.
Kendi düzenimde hazırlanır, o sırada henüz uyanmamış oğlumu sevgiyle seyrederim.
İşyerine gelir, çayımı içer, bismillah der işime başlarım.
Her gün yeni bir aksiyon olmasa da, her günü dengede geçiriyorsam eğer benim için bir kazanımdır.
Bir önceki günüme göre okuduğum her sayfa benim için kazanımdır.
Yeni bir şarkı dinlemek bir kazanımdır.
Kahve içerken tebessüm ve samimiyetle edilen iki çift laf bir kazanımdır.
Bir arkadaşımın beni kalbiyle dinlemesi benim için kazanımdır.
Eve dönerken yürüdüğüm yollar, dinlediğim podcastler, burnuma tüten hanımeli kokuları,
Apartmanımızın çardağında oturan komşularım,
Bahçede oynayan çocuklar, onların arasında koşturan oğlum,
Eve gittiğimde alelacele pişirdiğim uyduruk yemekler/annemden gelen güzel yemekler,
Yemeğin ardına demlenen - bazen sallanan o çay,
Eşle "Bugün ne yaptın, günün nasıl geçti?" diyalogları.
Bunlar bütün o dengenin temel taşları. Basit ama benim için çok anlamlı.
Tümü için şükran doluyum.
yani bu denge şey gibi, huzur :)
YanıtlaSilHoş geldiniz,ne iyi ettiniz de geldiniz.Bu yazınız da günümü güzelleştirdi.Huzur,daima huzurrrr.
YanıtlaSilBasit ama bizi mutlu eden şeyler günlük rutin gibi bir yerde sevgiler. Bazen hatırlamak bize iyi geliyor bu yazdıklarınız.
YanıtlaSilÇok beğendim 💕
YanıtlaSil