Aklımdan yazacak şeyler listesi eksik olmuyor.
Nasıl bir nimet bu anlatamam o kadar aydan sonra,
Henüz istediğim manada "yazamasam" da
Gönlümce bir iki kelime yazmak da tatmin ediyor bir bakıma.
| Alıntıdır. |
Bugün yürüdüm mesela,
En sevdiğim güzergahlardan birinde,
Neredeyse asırlık ağaçların altından geçerek
Tandoğan-Kızılay arasını kulağımda güzel müziklerle.
Hava hafif kapalı, ben de biraz hüzünlüydüm.
Ama huzurlu bir hüzündü bu,
Başka türlüsünü tarif edemedim.
Başka bir zaman ise bir görüşmenin akabinde,
Karşımdakinin aksettirdikleri bana fanusta olan bir balığı anımsattı.
Çok uzak yerlere yüzebilecekken camdan duvarlara hapsolmuş,
Yetenekleri heba olup gidiyor,
Kendisi bunun farkında ve bu çaresizliğin verdiği bungunlukla fanusta bir sağa bir sola yüzüyor.
Gözleri hüzünlü,
Burada ama değil.
İstediğim manada "yazabiliyor" olsam bu hali öyküleştirebilirdim.
Kelimeler dökülmeye başladı ya yeniden,
Derecik canlandı,
Suyun aktığı yatak kurak değil artık,
Şimdilik bu da yeterli :)
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder