16 Ekim, Azıcık yalnız kalabilseydim!

Değerli okur, fazlaca evde kalmanın sebep olduğu bunalıma girmiş bulunmaktayım; hayırlı olsun!

Alıntıdır.

İşe en son salı gitmiştim, o günden beri evden çıkmadım; ha pardon, dün iki saat Çağan'ın özel eğitimi vardı, onda da yanıma kitabımı almayı unutmuştum :( Sonrası gene aynı zaten, yemek pişir, evi topla, çamaşır katla. Zaten evrak geliyor bir sürü, kulağım hep telefonda. Bir elim bilgisayarda, diğeri Çağanda filan. Babaannem rahatsız, eşim tam zamanlıya döndü işe gidiyor. Köye gidiyorduk evvelce, o da hayal oldu yani.

Ben bunalmayayım da kimler bunalsın? 

Neyse ki okuyabiliyorum. Selçuk Baran'ın "Bir Solgun Adam"ını okudum bu hafta. İyi geldi. Selçuk Baran bana iyi geliyor zaten. Sonra detaylı yazarım blogda. (Belki de yazmam.) Sonra örgü örüyorum. O da inanılmaz beynimi boşaltıyor. Hele bir de podcast açınca yanında, değme keyfime. "Ahşaptan Betona, Mecidiyeden Jetona" Çok güzel konulardan bahsediyor sevgili Pınar Erkan, dinlemek isterseniz buyrun linki.

Bugün de Kirpinin Zarafeti'ni okumaya başladım. Çok değişik bir konusu var. Ve insanı düşünmeye yönelten cümleleri. Bakalım haftasonu nasıl geçecek? Gönlüm, gönlümce çıkıp yalnız başıma gezebilmekten yana ammaaa, hayaller nereeee hayat nere...

Bu arada, yine resmin kime ait olduğunu anlayamadım ama, baktıkça bakasım geldiği kesin! Bir süre sonra, pencerenin önündeymişçesine o karlı sabahı hissediyor insan. Camlardan içeri soğuğun hafif titreşimleri geliyor, keskin bir kar aydınlığı odaya doğru geliyor ama evde hala atılmamış bir sabah mahmurluğu var. Ah, sanat, ne güzelsin...