Annemdeydik, eve yeni geldik. Kendi derme çatma buhurdanlığıma biraz yağ koydum. Sonra bir lavantalı çay demledim, fincanı çoktan kırılmış kahve altlığına ise bir parça kek koydum. Her şey tıpkı şu anki ruh halim gibi parça parça. Ama o parçalarda da bir bütünlük var tuhaftır.
Romana ise ara verdim. Ara sıra gelip beni yoklayan "anlamsızlık" hissi gene dolaşıyor. "Yazıp da ne olacak?" diyor, pimi çekiyor ve gidiyor.
Tv'de Masumlar Apartmanı var, eşim iyi sardı diziye, ben de elime örgüyü alıp kafamdaki panayırı dağıtacağım.
Çok geçmiş olsun, o hissini biliyorum, çünkü benim de anneannem birkaç gün kaldı hastanede covidden, şimdi evde karantinada.
YanıtlaSilBuhurdanlığımı, bitki çaylarını ve keki çok severim ben de :)
O anlamsızlık hissini ne yapacağız hiç bilmiyorum.
Size de çok geçmiş olsun, inşallah atlatır ve bir an önce sağlığına kavuşur diliyorum <3
SilBuhurdanlık o akşam nasıl iyi geldi anlatamam :)
Ama anlamsızlığa bir çare düşünmeliyiz :)
Ananen de iyileşip evine dönecek, sen o güzel kekinden yeniden yapıp ona götüreceksin bir de bitki çayı el ele.. inşallah kavuşup koklaşacaksınız, geçecek... Az sabır... <3
YanıtlaSilNe iyi geldin bana, her şey düzelince inşallah, pamuğumun ellerini tutarken senin sözlerini getireceğim aklıma canım Ceren <3
SilÇok teşekkür ederim İlkay'cığım, o hissi sen de yaşamışsın doğru söylüyorsun, incinmek gibi, tuhaf, kırıcı bir his... Roman konusunda ise iki kere haklısın, sabah gene "Ne yapacağım bunu?" diyordum ama yazmadan bilemem :)
YanıtlaSilgeçmiş olsun yaaa geçecek tabisideee.
YanıtlaSil