Değerli okur, bugün kendi kendime "Acaba ne yazsam?" diye düşünürken, ki ben böyle arada düşünürüm, farklı şeyler dile getirmek isterim, aklıma uzun zamandır iç dengelerden bahsetmediğim geldi. Sonra iç dengelerden bahsetmenin de bir açıklık olduğunu düşündüm, kendinden gocunmamak yani kendini sevmek ve barışık olmak.
Etrafımızda çok insan var ki, sabah evden çıkarken maskelerini yüzlerine geçirip öyle adım atıyorlar dışarıya. Mecazen oldu tabii, yoksa artık maskeler olmadan ne mümkün sokağa çıkabilmek. Her zaman tetikte, kendilerini ideal kimlik kalıbına oturtmuş ve bizlere kendilerini öyle servis ediyorlar. Bir durum karşısında tepkileri, bir diyalog içerisinde verdikleri cevaplar önceden tasarlanmış, hazır dikim elbiseler gibi. Gerek var mı peki?
Kendini saklamak, idealize etmek, buna göre koşullanmak BENCE uzun vadede insan için çok yorucu olsa gerek.
 |
| Temsili ben :) Alıntıdır. |
Oysa kendin olmanın güzelliği diye bir şey var.
Saklanmadan yaşamanın keyfi.
Ağlanması gereken bir durumda "Kuyruğu dik tutmalıyım!" dayatmasını yaşamamak.
Gülümsemek.
"Bu insan benim işime yarar, aman aramı iyi tutayım," demeden ilişkilerde iyi olmak.
Ama sınırı da koruyabilmek. (Ben bu konuda inanılmaz kötüyüm bu arada, hala öğrenemedim zarar aldığım zaman set çekebilmeyi.)
Anksiyete yaratan durumları çevremle paylaşmak.
Zayıf noktalarımı bilmek.
Bir işi tek başıma halletmek zorunluluğu hissetmemek (Kuyruğu dik tutma vol.2), yardım lazımsa yardım İSTEYEBİLMEK. Çünkü yardım istemek ayıp değil...
Karşındakine beklentisiz verebilmek.
Tüm kusurlarımıza rağmen hayıflanıyor olsak da nihayetinde kendimizi sevgiyle kucaklayabilmek.
Ama başkasına hırpalama izni vermemek.
Verenlerden de uzak durabilmek.
Bizim bahçemiz, bizim çiçeklerimizle güzel ve biricik. <3
Ne güzel değil mi?
İç dengemiz önemli değerli okur, kendimiz en çok yine kendimize lazımız çünkü.
Sevgiyle.
Selam evet uykunu alma, hasta olmama ve dengeli ruh sağlığı için kendimize iyi bakmak gerekir. Kendine zaman ayırma, sevdiğin işleri yapma kendi iç dünyamızın düzeni için gerekir. Sevgiler.
YanıtlaSilHiç maske takabilen biri olmadım, olamadım. İnsanlar beni sevsin, kabul etsin diye şekilden şekle girmedim ve girenleri de anlamadım. Günümüz ilişkileri tam da dediğin gibi "aramı iyi tutayım, işime yarar" mantığında. Asla rol yapamadım ama politik olmayı öğrenmek lazım.
YanıtlaSilSaklanmadan yaşamanın keyfi. :) ne güzel bir yazı, sevgiler.
YanıtlaSilne tatlısın. çok doğru. benim de en zayıf noktam sanırım kuyruğu dik tutma takıntısı.. ama bunu da "elalem ne der" diye değil de, "hadi ya mızmızlanma yaparsın" gazıyla yani yine kendi kendime yapıyorum :/ halbuki arada mızmızlanmak da gerekiyor :)
YanıtlaSilçok doğru kendimiz en çok yine kendimize lazımız ...
YanıtlaSiliç denge eveet, karaciğer böbrek kalp filan hep bir dengede olmalııı :)
YanıtlaSil