Yine kendime ayırabildiğim bir zaman diliminden merhaba değerli okur. Karantina döneminden sonra ayakkabılarım beni rahatsız etmeye başladı nedense. Sanırım evde kalmanın etkilerinden biri olsa gerek. Yürüyeyim, parka gidip kitap okuyayım demiştim ama ayaklarım acıdığı için içeride kaldım. Ne yapmalı o zaman? Tabii ki yazmalı :) Şimdi Spotify'dan odaklanma üzerine bir klasik müzik seçkisi açtım, keman sesleri odaya yayıldı, pencereden içeri taze hava doluyor. Yazım bitince de Üvey Kardeş'i okumaya devam edeceğim.
 |
| Alıntıdır. |
Bir süre önce iki tane defter aldım; bir üre önce dediğim de bir ay olmuştur. Birini yazma üzerine aldığım notlar, aklıma gelen fikirler, karakter önerileri, sözcükler ile dolduracak, diğerine de günlük ve anlık akışta aklıma gelen şeyleri ve güne ait izlenimlerimi not alacaktım. Sonra dedim ki, kendime güzel kalemler alayım (Sanki yokmuş gibi!) kalemlerim gelince başlarım. Bir süre de onun için bekledim. Şimdi de son parti siparişin gelmesini bekliyorum, eli kulağında o da. Anlayacağınız hala başlayamadım.
Normal bir modda olsam defterlerin geldiği gün yazmaya başlamam gerekirdi. Her şeyin tam olmasını bekledim oysa. Neye başlayacaksam tam tekmil, istediğim mükemmellikte başlamalıyım demek. Ama itiraf etmem gerekirse bence bu ertelemenin diğer adı.
Beklediğim süre zarfınca kim bilir neler kaçırdım, aklıma gelen hangi fikirleri unuttum, anımsamam gereken hangi günlük sıradan şeyi sonsuza dek yitirdim oysa.
Diğer açıdan bakarsak, her durum beklediğimiz mükemmelliğe ulaşmayabilir. Yazmak için beklediğim o kalem belki kargoda kaybolacak. O zaman ben de sonsuza dek yazmayacak mıyım? Nereye dek erteleyeceğim?
Ertelemeyi, olgunlaşmayı bekleyen şartlar bağladığımızda sorumluluğu üzerimizden kolayca atabiliyor; "Ama kargo gecikti ondan yazamadım işte," gibisinden sudan bahanelerle kendi biricik egomuzu kurtarıveriyoruz.
Oysa, zaman bekleyemeyeceğim kadar kıymetli. Hep göz ardı ettiğim bu.
Defterlerim ve kalemlerim tam, yazacak kadını bekliyorlar, o tamamlanmamış herhalde :)
YanıtlaSilBence biz daha özel bir türüz :)))
SilZaman gerçekten çok değerli. Çoğu zaman bende böyle bahanelerin ardına sığınıyorum.Kalem olsun çay olsun kahve olsun ben yazamayacak mıyım yani 🤭
YanıtlaSilSahiden salt bahanelerle devam ediyoruz bazen.. Dediğin gibi çay kahve, bir kağıt bir de basit bir kalemle neler yazılır neler..
Silah güzel kalemlerle anı ve günlük yazmak çok keyifliii :) bir günlük bir de anı defteri, iki tane olur ne güzeel :) bir de yazma defteri hıhıms, aklıma gelen fikirleri telefona yazıyom daha kolaylı :)
YanıtlaSilHaklısın Deep, telefon sahiden daha kolaylı :) zaten bir süre sonra yazı defterini bir kenara atabiliyorum pis maymun iştah ben :ı
SilAh ah erteleme beni bitiriyor bazenleri maalesef :/
YanıtlaSil