Bir Konu: Rutin Oluşturmaya Çalışmak

Merhaba!

Yine öğle arasını yazmaya ayırdım; doğrudan size vakit ayırmış gibi dursam da aslında kendime ayırdığım biricik zaman parçalarından olduğunu biliyorsunuz artık ;) Hatta Canım S. ve kıymetli H. beni dondurma yemeye davet ettiler ama ben sırf yazabilmek için kaldım :)

Neden "Rutin oluşturmaya çalışmak?" dedim; çünkü bu benim oldukça zorlandığım konulardan birisi. Sık sık maymun iştahlı olduğumdan bahsederim zaten. Mesela blog yazma rutinimin yeni yeni oturduğunu düşünüyorum; çünkü yazmadığım zaman yine eksikliğini hisseder oldum, dahası sorumluluk da hissetmeye başladım. Yine de bu hisse fazla güvenmemem gerek, çünkü en olmuş dediğim zamanda birden yazmamaya başlıyorum.

Deborah DeWit

Bir haftadır gece kremi ve göz çevresi kremi kullanıyorum. Aksatmadan sürdüğüm her gün kendimi tebrik ediyorum. Kendime koyduğum hedefler doğrultusunda, ürünleri bitirdiğimde -ki bu benim için şu ana dek asla gerçekleşmemiş bir olgudur- bu rutini edindiğime kanaat getireceğim.

Peki neden bu yönde bir çabam var? Neden belli alışkanlıklarım olsun diye uğraşıyorum? Aslında alışkanlıklar bizi bağlayan şeyler değil midir? Bu noktada düğümleniyorum esasen. Sanırım, belli rutinler edindiğim anda bazı şeylerden kolayca vazgeçmeyi, daha doğrusu pes etmeyi bırakacağım. Yüzlerce motif ördüğüm bir battaniyeyi birleştirmeyip, motifleri sağa sola saçtığım oldu. Yüzyirmi sayfalık bir roman taslağım üç yıldır tamamlanmayı bekliyor. Bir anda bir bunaltı geliyor; bir bezginlik ve hatta bir umutsuzluk ve BOŞUNALIK duygusu. Öylece bırakıyorum. Çünkü durumlar zorluyor ya da enerjimi baştan öyle savurgan bir şekilde harcıyorum ki, sonrasına dermanım ve hevesim kalmıyor. O yüzden, bir rutin oluşturup kesintisiz bir şekilde sürdürmeyi ve bu sürdürülebilirliği de en uzun sürecek zamana yaymayı başarabilirsem; belki o zaman bu pes etme ve yarıda bırakma huyumdan vazgeçebileceğim.

Bu da böyle bir tespit olarak burada dursun.