Merhaba!
Hafta sonu eşim yine köye gitti, bu sefer Çağan ile yalnız kaldık. Çağan sürprizli bir çocuk, bir zaman aran çok iyi oluyor; sonra bir bakıyorsun, aranda milyon mesafe.. Bu hafta uyumluyduk; biraz yemek konusunda atıştık, biraz da ev dağınıklığı konusunda. Henüz konuşma yok onda; konuşan taraf sürekli benim. Acaba ne zaman konuşur? Neyse, zaten bunları çoğu zaman düşünmemeye çalışıyorum. Şu an Çağan mutlu ve uyumlu bir çocuk. Bilmiyorsun ki otizmin hangi yüzüyle karşılaşacağını? Şimdilik iyiyiz de hep böyle iyi mi olacağız? İnşallah iyi oluruz tabii, tüm dualarımız da bu yönde. Ama ilerisi, gelecek kaygısı; ne kadar günü yaşamaya ve anda kalmaya çalışsam da aklımın bir köşesinde mıh gibi tuttuğum bir olgu. Neyse... Neyse, neyse. Konuyu geçelim.
Uzunca bir zamandır okumak istediğim bir kitaptı İstiridye Üstü Girit. Sevgili Neslihan'da görmüştüm bu kitabı. Baktım hem anı, ki anı okumaya bayılırım; hem de Yunan coğrafyasını anlatıyor, hemen "Ben de okumalıyım!" dedim :) Kitabın yazarı İstanbul kökenli bir Rum, Byron Ayanoğlu. Kendisi Kanada'ya göç etmiş, hatta bu göçü ve yaşamını anlatan bir kitabı daha var; İstanbul'dan Toronto'ya. (Onu da aldım hemen, ama baskısı tükenmiş, NadirKitap.com sağolsun ;) Kanada'da ünlü bir gurme yazarı ve şef. Bu kitapta da Girit'e yerleşmek üzere yolculuğunu ve oradaki ilk yılını anlatmış. Ben okurken inanılmaz keyif aldım, sizlere de tavsiye ederim :)
Fotoğraf da yine kendime ayırdığım zamanlardan. Kırk dakika kadardı. Kahve acı geldi, her yer keşmekeş içindeydi ama o kahve zinciri yine de bana huzurlu hissettirir tuhaf şekilde. Yine gitsem keşke.
keyifli okumalar dilerim insana huzur veren mekanlar lazım kısa süreler için bile olsa :)
YanıtlaSilçok teşekkür ederimi, bir yarım saat bile nelere bedel :)
SilBelki bir gün beraber gideriz :)
YanıtlaSilNolur gidelim artık bence çünkü çok güzel olur :)
Silherşey iyi olsun güzel olsun hayırlı olsun demek ve böyle düşünmekl biz annelerin görevi ...o kahve zincirini istediğim gibi yer bulunca ben de seviyorum saatlerce otur kimse gelip senle ilgilenmez bu hoşuma gidiyor çok...kitabı not aldım beğeneceğimi düşünüyorum...sevgiler..
YanıtlaSilAh annelik.. ne zor ve ne güzel bir duygu değil mi?
SilYeğenimde öyle,8 yaşında ve konuşamıyor tek kelime, beklemedeyiz bizde. Allah yardımcımız olsun hepimizin. Öpüyorum Çağan ı yanacıklarından :)
YanıtlaSilKitap ilgimi çekti, keyifli okumalar canım, sevgiler :)
Sabırla koruk, helva olurmuş; bekleyelim ve güzel günler görelim inşallah :)
SilUmuyorum ki her şey güzel olacak ikiniz için :)) Kitabı okumadım, uzun zamandır anı da okumadım galiba not alındı :))
YanıtlaSilÇok teşekkür ederim güzel dilekler için, ve evet bir farklılık için okuyabilirsiniz :)
Silhemen alıp okuycim e biz de giritliyiz. istanbuldan kanadaya göçen rum ve ermeni çok ivit :) diğer kitabı da okurum oleeey :)
YanıtlaSilAaa ne güzel :)) Hep bir Giritli tanıdığım olsun isterdim, meğer o senmişsinn :)
Silbi de ay öp çağanı ama benim içiin :)
YanıtlaSilÖperiiiimmmm :)))
Silheey istanbuldan montreal e imiş yaaa de miii toronto diyel :)
YanıtlaSilYa bendeki dalgınlık seviyesiii :))) Düzeltiyim hemen :P teşekkür ederim Deep :)
Siltatilin devamını oku o zaman hadiii sana cezaaa kikiki :)
SilBir tek yurt dışına çıkınca o kahve zincirine gidiyorum, internet, tuvalet ve istediğin kadar oturmak harika oluyor. Neyse yazın buzlu çay çeşitleri var da kahve içmekten kurtuldum :)
YanıtlaSilGelecekle ilgili güzel şeyleri düşünmeye çalış. Şu anda bu konuyla ilgili yapabileceğin bir şey olmadığına göre en azından durduk yere gerilmemeli.
Bilgiç de otistik olmasa da zor bir çocuk, bol miktarda sabır, derin nefes ve medikal yardımla başa çıkmaya çalışıyoruz. Allah annelere kolayşık versin. Babalar zaten işin kolayona kaçıyor :D Yani bizde öyle :)