Benim en çok vicdan azabı çektiğim konulardan biri.
Bugün yine başıma geldi.
| Alıntıdır. |
Bir heves Orhan Pamuk'tan "Yeni Hayat" kitabını okumaya başlamıştım ama; ben mi hazır değildim yoksa kitap mı ağır geldi bilemiyorum. Kitaba adapte olmaya çalıştıkça kitap beni dışarı itekliyor. Bir türlü konunun içine giremiyorum. Cümleleri benimseyemiyorum. Ben de sonraya erteleme kararı aldım.
Ama bu aralar, bu erteleme işini bayağı bayağı yapmaya başladım. Ve her yarım bıraktığım kitap bir yük...
Kendimi sorgulamama neden oluyor. Çoğunluğun beğendiği bir kitabı okuyamamak "Acaba ben mi anlayamıyorum?" dedirtiyor nedense. Şunun da farkındayım; herkesin beğenileri farklı, her birey başka bir dünya. Ama ne bileyim..
Yine de bıraktım. Bir süre yeni kitaba başlarken biraz vicdan azabı da çekerim. Yapacak bir şey yok.
Ben de bunu çok düşündüm ama aynı sonuca vardım 'beğeniler kişiden kişiye değişiyor'. Çok nadir de olsa olabiliyor, okunamıyor bir türlü o kitap :(
YanıtlaSilBen de bıraktım valla, şu an iyi bir öykü kitabı okuyorum :) hatta iyi ki bırakmışım ;)
SilBenim sayılıdır yarım bıraktığım kitap sayısı.Genelde seveceğim tür kitapları alır okurum.Her şeyi okumaya çalışmam.Yarım bırakırsam da vicdan yapmam.Her yazılanı seveceğiz diye bir şey yok ki.
YanıtlaSilTam da bu, her yazılanı sevemiyoruz; bu yüzden vicdan azabım da silindi gitti. Yukarıda da söyledim, başka bir kitaba başladım bile :))
SilOrhan Pamuk pek okuyamıyorum ama Masumiyet Müzesi'ni herkes beğenince alayım dedim. Hatta annem alıp hediye etti. 100 sayfa falan dayanabildim. Annem hediye ettiği için kitap duruyordu,ona da çözüm buldum, annemin yazsığı,sayfayı yırtıp kitabı kitap kutusuna attım :D
YanıtlaSilBazı kitaplar beni hiç çekmiyor ve ben de hiç pişmanlık duymadan bırakıyorum onları okumayı. Seveceğim bir kitabı kaçırıyormuşum gibi geliyor o arada :D
orhan pamukun dünyasına giremiyom ben de. hiç kitap bırakmam ama fi 15 sayfa okuyabildim meselası :)
YanıtlaSilBazı Orhan Kitap kitaplarında yaşıyorum bu durumu ben de.
YanıtlaSil