Anlık: Karanfil Elden Ele

Nasıl deli işim var şu an, ama kendimce verdiğim beş dakikalık ara esnasında bir yandan öğlen yemeğinde çıkan mükemmel lezzetli aşureyi kaşıklıyorum, öte yandan da iki üç hafta evvel paylaşmayı planladığım yazıyı ancak yazabiliyorum.

İki hafta evvel iş çıkışı Kızılay'a uğradım çünkü ıvır zıvır bir kaç işim vardı. Dolmuşun son durağı Güvenpark'ta -ki aman Allahım inşallah buna belediye bir çözüm bulur, zira güzelim parkın yarısını dolmuşlar kaplıyor :(-  indim. Parkın içinden geçerken seyyar çiçek satıcıları da sağdan soldan bağırıyorlardı. Sebepsizce birinin önünde durdum ve annemi niyet ederek bir buket karanfil aldım.

Anneme aldığım karanfiller :)

En sevdiğim çiçeklerdendir karanfil; ne gül kadar şatafat ister, ne de ille de anlam yüklenmek.

Yeni Türkü'nün mükemmel ezgilerinden biridir;
Bir karanfil, yağsa yağmur
Büyülense yeniden dünya...

Bir de yine bir Sezen Aksu&Uzay Heparı şarkısında geçer ki o da müthiştir;
Ah benim örselenmiş incinmiş karanfilim...
Bir sessiz çığlık gibi
Kırmızı masum narin...

(şarkıların büyülü dünyası apayrı bir yazı konusu olabilir... Unutturmayın bak!)

Elimde karanfil buketi, metronun altına inmişken; Belediyenin sokak sanatçıları için açtığı seyyar sahnenin önünde iki genç Azerice bir türkü çalıp söylüyorlardı tar ile. Biraz durup dinledim... Onlara para vermek istedim fakat üzerimde yoktu, ben de bir dal karanfil bıraktım kırmızı kadife kaplı enstrüman kutularının içine. Göz göze geldik; Sıcacık bir gülümseme ile bir baş selamı verdiler... Ne güzel bir an idi...

Sonra aklıma, "Derken karanfil elden ele." dizesi düştü...

Edip Cansever'in bu harika şiiri paylaşayım bir de o zaman;

YERÇEKİMLİ  KARANFİL  

Biliyor musun az az yaşıyorsun içimde  
Oysaki seninle güzel olmak var  
Örneğin rakı içiyoruz, içimize bir karanfil düşüyor gibi  
Bir ağaç işliyor tıkır tıkır yanımızda  
Midemdi aklımdı şu kadarcık kalıyor.  

Sen o karanfile eğilimlisin, alıp sana veriyorum işte  
Sen de bir başkasına  veriyorsun daha güzel  
O başkası yok mu bir yanındakine veriyor  
Derken karanfil elden ele. 

Görüyorsun ya bir sevdayı büyütüyoruz seninle  
Sana değiniyorum, sana ısınıyorum, bu o değil  
Bak nasıl, beyaza keser gibisine yedi renk  
Birleşiyoruz sessizce.  

Hoşça kalın!