2 Ekim 2018 Salı

Anlık: Özlem

Perdeleri açınca içeriye karın sessiz, mayhoş beyazlığının vurduğu bir sabaha uyanmak istedim.
Sabahın hafif karanlığı hala sürerken;
Camların dibi hafifçe buza meyletmiş.
Kalın kahverengi perdeli evlerde oturduğumuz zamanlar.
Salonun ortasında bir soba varken,
Herkes ayrı odalarda ayrı hayatlara dağılmamışken.
Birazdan beyazlık üzerinde minik mavi noktacıklar olup okullara dağılacağız.
Üşümeyi bilmediğimiz günlerde,
Tıklım tıkış sınıflardan dışarıya atmak için kendimizi zor tutacağız.
Bir tutam kar silip süpürecek tüm kötülükleri.
Bacalardan süzülen kara dumanlar bile umutlu.

Bu da böyle bir anlık özlem işte.

13 yorum:

  1. "Salonun ortasında bir soba varken",
    herkes niçin ayrı odalarda ayrı hayatlara dağılıyor.
    Bu çok acı bir durum ...
    İnşaallah, "Bir tutam kar silip süpürecek tüm kötülükleri"
    Çok etkileyici bir özlem yazısı ... Teşekkürler.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Okuyup yorumladığınız için ben teşekkür ederim :)

      Sil
  2. Kar süpürsün tüm kötülükleri. Tekrar aynı salonda buluşabilsin insanlar...

    YanıtlaSil
  3. Çok beğendim, gerçektennnnn. Yüreğine sağlık.

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Çok teşekkür ederim, okuyan gözlerinize sağlık sizin de :)

      Sil
  4. heeey blogunun saatini düzeltseneee ayarlardaaan. istanbul gmt 2 gibi bişi olcaaak :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. hımhım, bir bakıyorum şimdi;söylediğin için çok teşekkürler :)

      Sil
  5. Eskilere gittim bir an...Ah o soba başı muhabbetler, bir de elektrik kesildiyse en sıcak akşamlar o akşamlardı :)

    YanıtlaSil
    Yanıtlar
    1. Şimdi nerede o sıcaklık? Oysa fazla da zaman geçmedi üzerinden değil mi?

      Sil
  6. Yaşadım o anı, elimde sıcak kahve ile bembeyaz kar yağışını.

    YanıtlaSil

Derman

Gözlerimde bir damla, düştü düşecek.. Çok uzak bir yoldan eve dönmüş gibiyim; ve siz kollarınızı açıp karşıladınız beni.. Ne iyi geldiniz ba...