Hem yazmayı isteyip hem de bu kadar yazamamak da benim ikilemim olarak kalsın.
Evvela, ne yazacağımı bilmiyorum. Tamam, istek var; ama konu yok. Yola çıkmak isteyip nereye gideceğini bilememek gibi. Ayaklarımın nereye götüreceğini bilmeden yola çıkıp da yolda kalmak da istemiyorum. Sonra da işte, konfor alanımı terk edip yola çıkamıyorum. Yola çıkmanın hayalini kurup duruyorum bir köşede.
Heh, teşhisi koydum bak. Bu da bir adım.
Bu şarkı da benden size hediye.
Sen yine yazıyorsun ben hiç yazamıyorum. Ama öyle bir isteğim var ki, sanki bir başlasam uzun uzun yazacağım gibi geliyor. Sonra boş sayfayla bakışırken buluyorum kendimi.
YanıtlaSilBir işaret mi bekliyoruz acaba? Sanki birdenbire oluverecek gibi geliyor. Gök gürüldeyecek ve yağmur gibi dökülecek kelimeler...
SilŞarkıyı çok beğendim :))
YanıtlaSilAaa, çok sevindim :) ben de yeni keşfettim, çok hoşuma gitti :)
SilEvet teşhis bile bir adım...gelsin gerisi :)
YanıtlaSilGelir mi dersin? :)
SilEveeet :)
SilŞarkı için teşekkürler. Yazmayı isteyip de yazamamak çoğumuzun yaşadığı sıkıntılı bir durum maalesef.
YanıtlaSilayyyy hadi bize çocukluğunu anlaaat :) hoş anları, komik anları, okul anılarınııııı olar mıııı :)
YanıtlaSilZaman zaman oluyor böyle. Bu da geçer bol bol yazarsınız.:)
YanıtlaSilNe güzel şarkı ve ses. Ara sıra yazamayabiliriz.Olsun.
YanıtlaSilAnlatabiliyorsun kendini, yazıyorsun aslında.
YanıtlaSil