9 Temmuz, Bayrama dair

Değerli okur, Bayramın mübarek olsun. 

Şimdiye dek hiç dikkatini çekti mi bilmiyorum, her yazımı farklı bir pencere resmi/fotoğrafı ile paylaşıyorum. - Pencereleri çok seviyorum, bu iç dünyamda neye tekabül ediyor bilmiyorum ama pencere imgesi beni büyülüyor 💛- Bu fotoğrafı görür görmez, "Bence bir pencere ancak bu kadar bayramı anlatabilirdi," diye düşündüm.

Alıntıdır.

Pencerede bekleyen bir çiçek, bembeyaz perdeler, bir eski ev. Tabii ki direkt çocukluğuma ışınlandım. Nostaljik bir vurgu yapmıyorum ben şu an, fakat sanırım gerçekten bayram gibi bayramları en son 90'lı yıllarda yaşadık ve orada bıraktık. Bugüne ulaşamadılar, ona eminim. 

İnsana verilen kıymetti Bayram esasında. Yapılan temizlik, silinen camlar, alınan tozlar. Sarılan dolmalar, açılan baklavalar. Alınan şekerler, doldurulan kolonyalar. Günler evvelinden heyecanlanılan bayramlıklar, ütülenen kıyafetler, olunan tıraşlar. Bunların hepsi insana hürmetten dolayı yapılırdı. Artık birbirimize hürmeti bırak, sevgimiz bile kalmadı. Şu an sadece bayat bir "Ah nerede o eski günler? Hiç tadı kalmadı" lafı var dillerde. Ama kendine çuvaldız batırmak yok. Sen eski sen misin de eski günleri arıyorsun?

Yine de kalan bir parça duygumuzla bu bayram da çok şükür bir aradayız, ve bu mutlulukla sarılıyorum tüm sevdiklerime. Çağan'a bir parça o bayram tadını aldırabilirsem ne mutlu bana.

Sağlıkla erişeceğimiz nice güzel bayramlara 💕