28 Şubat, Bu ay da biterken..

"Bilinmeyen bir yere, baş döndürücü bir hızla."

Geçen ay dinlediğim Yakup Kadri'nin Ankara isimli romanının sonlarına doğru geçen bir cümleydi bu, dikkatimi çekmiş, iki üç gün zihnimde dönüp durmuştu. Bugün "Şubat da bitiyor," derken yine saklandığı yerden çıkıverdi. Tam da bu minvalde ilerlemiyor muyuz değerli okur?

Alexander Zhidkov

Dün yazamadım gene. Taahhüdümün dışına çıktım gene, affola. Ama keki de dün yapmadım. O da bugüne kaldı. Ama bu sefer oldu kekim, sadece köyde kakao yoktu, ben de biraz nescafe ile tatlandırdım. Lakin fotoğraflamayı unutmuşum, sevinçten olsa gerek :) Yine de bir daha pişirirsem kakaolu yapıp yaş pasta formu vereceğim. Denemek isteyenler için tarif burada.

Dün akşam ördüğüm eteğin gövde kısmını bitirdim. Bel lastiğini örecektim ama lastiğin bir küçük numara tığ ile örüleceğini unutmuşum, bilseydim yanımda getirirdim. Boş kaldı elim. İyice alışmışım sanırım, bir nevi el tiryakiliği :) Ama boş durmadım, çanta ipi araştırdım, malum yaz geliyor, iki farklı ip aldım. Bakalım neler çıkacak.

Görsel bana aittir.

Sonracıma, bugün Suyun Şavkı'nı bitirdim. Nazım'ın Avrupa'da kol kanat gerdiği ailelerden olan Açıkgözler'in penceresinden Nazım'a baktım. Güzeldi. Nazım hakkında okuya okuya sanki arkadaşımmış gibi hissetmeye başladım artık. Haluk Oral'ın "Nazım Hikmet'in Yolculuğu" kitabı var daha evde :)  Sonra canım Nezihe'den bir iki öykü daha okudum. Defterime notlar karaladım. Günün gidişatını yazdım. Annemle halamın mantı yaptıklarını, bu evde en son mantı yapıldığında babaanneciğimin hayatta olduğunu yazdım. Hatta o gün fotoğraflamıştım onları, hala duruyor galerimde. "O an" orada hapsolmuş, babaannem hala orada. Beşyüz metre ötedeki kabrinde uyuduğuna inanamıyorum hala. 

Varsın ve yoksun.