Bir yolun yürümeye değer olup olmadığını, o yola çıkmadan anlayamayız. Ben çoğu zaman, yola çıkmadan yoldan vazgeçerim, kendime çelme takarım, "Amaaan, otur oturduğun yerde işin mi yok?" derim. Dememek lazım. Zamanla öğreniyorum.
![]() |
| Room with a wiew, Christine McArthur |
Çok lezzetli olduğunu düşündüğümüz bir meyve, büyük bir iştahla ağzımıza attığımız ilk lokmada bizi hayal kırıklığına uğratabilir. Beklentilerin bizi yönetmesi bu durumda çok da iyi bir şey değil düşününce. Beklenti, gelecek zamanı da içine alarak şu anı işgal ediyor aslında.
Açtığımız her paketten, beklentiye uygun bir hediye çıkmayabilir. Bence önemli olan bir paket açıyor olmanın sevincidir, düşünülerek verilen bir hediye bana ne alındığından bağımsız olarak beni sevindirmeye yeter de artar.

eveey süreçten zevk alcaan yola çıkmanın kendisindeeen :) o zaman demekkiii, erteleme bi de üşenmeee bi de vazgeçmeyeceksiiin :)
YanıtlaSil''Bir yolun yürümeye değer olup olmadığını, o yola çıkmadan anlayamayız.'' ne kadar hoş..
YanıtlaSilkötü bi resim asarım korkusuyla duvarıma hiç resim asmadım.
YanıtlaSilgibi bi sözü vardı o. atay'ın. o geldi aklıma:)
beklentiyle hayal kırıklığı doğru orantıda, dolayısıyla beklentileri azaltarak yaşamak gerekiyor sanırım.
YanıtlaSil