Ben bayağı bayağı yazıyorum ya. Yani şöyle, her gün taslağımı açıp iki yüz kadar kelime ekliyorum. Bazı günler çok daha fazlası. Ama metin devamlılık kazanıyor. Benim için yazmak, daha kolay bir hale geliyor. Yazmak için uygun zamanın gelmesini beklemiyorum artık. Annemlerle otururken bilgisayarımı kucağıma alıp hem onlarla konuşuyor, hem de yazıyorum mesela. İşin ilginci, çok da verimli oluyor. Belki de özel zamanları beklemek hataydı. Hayatın içindeyken de yazabilirdim.
 |
| Alıntıdır. |
Tabii, yazdıklarımın nihai olmadığının bilincinde olmak da beni rahatlatıyor. Yani, ne de olsa sonradan döneceğim yazdıklarıma, hatta hemen de döndüğüm oluyor. Düzelteceğim, fazlalıkları muhakkak çıkarıp eksiklikleri tamamlayacağım. İçime sinmeyen yerleri sarıya boyayıp gerekirse defalarca baştan yazacağım.
Ama artık daha samimiyim yazıyla, daha senli benli oldum. Yolun sonu bana artık çok da uzak görünmüyor. Aksine ne yapacağımı biliyor ve ona göre de keyifle ilerliyorum
Umarım o meşhur her şeyi bir anda bırakıp metinden vazgeçme huyum hortlamaz.
<3 bir yazar doğuyor. çok heyecanlı! bol şans!!!
YanıtlaSilÖyle mi dersin? :) hadi inşallah <3
Sil:) şimdiye dek hiç böyle bir şekilde yazmadım. taslak hiç yok bende. oturup yazar anında yayınlarım işte :) ama senin normal iş ev çocuk yanii :)
YanıtlaSilHele şu uzaktan çalışma olunca bunun ev kısmının yükü üç kat arttı ama tuhaf şekilde üretken olmaya başladım :))
Sil