Düzenli yazma konusunda aldığım kararı uygulamakta devam ettiğim için çok iyi hissediyorum. Bunu yerleşik bir düzene oturtup, günlük rutinimin bir parçası haline getirdiğimde süper olacak :) Dün, çok çok önceden yazdığım bir öykümü sevdiğim ve görüşlerine değer verdiğim bir arkadaşımla paylaştım ve bana objektif olarak yaptığı geri dönüşü beni öyle mutlu etti ki, doğrusu kelimelere daha bir şevkle sarılacağım artık :)
Gelelim bugünkü sorumuza... Hayatımda nelerin yolunda gittiğini soruyorum kendime. Yine çok değişken cevaplar verilebilecek bir soru aslında. Çünkü her yeni gün, dengeler değişebiliyor. Bir gün iş hayatımda bir sıkıntı çıkabilirken, diğer gün aile içinde pürüzlerle birlikte tartışmalar doğabiliyor. "Sıfır sorun" hayatımın hiçbir alanında amaçladığım bir düstur değil zaten.
Hayatımı tüm iniş ve çıkışlarıyla, tüm güzellikleri ve zorluklarıyla yaşamayı ve bundan keyif almayı, hatalarımdan ise dersler çıkarmayı tercih ediyorum. Hayatımda bir şeylerin yolunda gitmesi içinse sağlam bir ruh haline sahip olsam kafi, diyorum kendime. Yani cancağızlarım, asıl olan kendi ruhumuza iyi bakmamız. Nasıl kırık saç uçlarımızı dert edinip zibilyon içerikli saç maskeleriyle onarmaya çalışıyorsak, aynı özeni ruhumuza daha da fazlasıyla gösterebilmeliyiz. Ruhumun kırıkları fazlaysa çünkü; gözüm ne saç kırığı görüyor, ne pırıl pırıl güneşi, ne de sevdiklerimin gülümsemelerini...
 |
| Görsel alıntıdır. |
O halde, ne diyeceğiz? "Önce ben!" (Tabii ki bunu bencillik anlamında algılamıyoruz ;)) Çünkü ben iyiysem: ailem de, arkadaşlarım da mutlu; işlerime kendimi verebildiğim için çalışma hayatım keyifli, yaptığım işten şikayet etmediğim gibi keyif alıyorum; etrafa iyi enerji verebildiğim için geri dönüşlerim de olumlu :)
Hoşça kalın!
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder