"Bunu da yarına yapayım."
Demin söyledim bunu kendi kendime. Bir yazı alıştırması için dedim ama herhangi başka bir şey için de sık sık yineliyorum bunu. Neyse. Sonra döndüm düşündüm, düşünürken de kendime dedim ki "bu güzel bir konu, bunu blogda düşüneyim" :) Neyse ki buna üşenip ertelemedim.
Evet, konumuz ertelemek.
Neden yapıyorum bunu? Bazen üşeniyorum, bazen çok yorgun oluyorum bedenen, bazen zihnim paspasa dönmüş hale geliyor. Bazen de kendime hiçbir şey yapmama izni veriyorum ve onun arkasına sığınıyorum. Ama her halükarda erteleyerek kendime acı çektiriyorum, orası kesin :)
Yapılmayan her iş, katlanmayan her çamaşır, yazılmayan her yazı, okunmayan her satır, söylenmeyen her sevgi, evet evet, bu da dahil, sevdiklerimize sarf etmediğimiz o çok kıymetli sözler.. Hep bir yük oluyor sırtımızda. Hep "Yarın yapacağım,", "Bir hafta sürem var,", "Ya başımın ağrısı geçsin hallediyorum," Bunları görünmez iplerle bağlıyoruz kendimize. Yapmadığımızı zannediyoruz ama nereye gidersek bizimle geliyorlar, yapmaktan kaçındığımız şeylerin yükünü zaten omuzluyoruz bir kere. Hal böyleyken neden bunu tercih ediyoruz değerli okur? Acaba kendimizi yine görünmez iplerle yarına bağlama isteği mi sence?
| Dennis Perrin |
Çünkü "Yaparım," deyip asla yapamamak ihtimali de var aslında, hep göz ardı ettiğimiz fakat esasen etmememiz gereken...
Yazıyı çok sevdiğim bir şiirle kapatıyorum, Behçet Necatigil'den, yazının içeriğine uygun hem, bir beş dakika düşünmelik...
SEVGİLERDE
Sevgileri yarınlara bıraktınız
Çekingen, tutuk, saygılı.
Bütün yakınlarınız
Sizi yanlış tanıdı.
Bitmeyen işler yüzünden
(Siz böyle olsun istemezdiniz)
Bir bakış bile yeterken anlatmaya her şeyi
Kalbinizi dolduran duygular
Kalbinizde kaldı.
Siz geniş zamanlar umuyordunuz
Çirkindi dar vakitlerde bir sevgiyi söylemek.
Yılların telâşlarda bu kadar çabuk
Geçeceği aklınıza gelmezdi.
Gizli bahçenizde
Açan çiçekler vardı,
Gecelerde ve yalnız.
Vermeye az buldunuz
Yahut vaktiniz olmadı.
Çook eskiden okuduğum bir aforizma vardı, "bugünün işini yarına bırak, yarına da iş kalsın yapacak" diyordu.
YanıtlaSil"Acaba kendimizi yine görünmez iplerle yarına bağlama isteği mi sence?" sorunu okuyunca, doğrudan çağrışım yaptı. :)
Muhtemelen öyle, yarın için bir sebep bulma arzusu diyebiliriz. Ancak, sürekli ve hep erteleyince, o yarın için sebep bulma arzusu yüke dönüşüyor ve ayrı mesele haline geliyor.
oluyor işte bişi yapmamak da hoş bişi ertelemek de :)
YanıtlaSilYaşasın üşengeçlik :))))
YanıtlaSilAyy ben genelde yap kurtul insanıyım ama bazen de yapamayıveriyom. O zaman da aynen valla böyle üstüme yük oluyor, hatta giderek daha da çok ertelemeye başlıyorum ta ki yumurta kapı olana kadar. :D
YanıtlaSilben genelde "aman ertelemeyeyim, yapayım da çıksın aradan"cı bir insanım ve inan bunun da çok sıkıcı ve insanı gerek yanları var. "koyver gitsin"ci olmak en iyisi, canın ne zaman istiyorsa öyle olsun şekerim, ertele erteleyebildiğin kadar :)
YanıtlaSilBenim anneme meşhur bir sözüm var:)))
YanıtlaSilBirazdan yapacağım....
şiiri ilk kez okudum ayıp benden yana , beni babannem büyüttü bişey yapılacaksa yap geç , dönüşte yaparım az sonra yaparım yoktur :)
YanıtlaSilValla uzuuuuun bir yorum yazabilirdim ama Behçet Necatigil'i görünce dedim kesin o şiir... O şiir olunca da yorum uçtu, aslında gerek de yok... O şiiri seven hayatı ve ona dair şeyleri de sever bırak kalsın yazacakların dedim. Durum budur:)
YanıtlaSil"Acaba kendimizi yine görünmez iplerle yarına bağlama isteği mi sence?" yazınız burada bitti sandım önce. Oldukça çarpıcı bir andı üşengeçliğin gelip oraya dayanması. Durup sonsuza kadar burada kalacakmış gibi yaşıyoruz diye düşündüm ama bir de üşengeçliğiyle ölümü kandırmayı deneyen küçük bir çocuk gibi hissettim.
YanıtlaSilHem şiir hem de gizli bahçenizde açan çiçek gibi yazılarınız için teşekkürler. H
bazen son dakikacı olmayı severim, arada tembellik etmek ,üşenmek de lazım.
YanıtlaSilSelam oda arkadaşım bugün tembellik yapma hakkını kullan onun misali bazen enerji bitikliği, erteleme nedeni oluyor. Şiir ayrı güzel. Sevgiler.
YanıtlaSilErtelemeyi sevmiyorum, ertelememek için zamanım olmayınca geriliyorum bak aklıma getirdin :) Bazen ertelemek istiyoruz, olsun insanız. Emeğine sağlık.
YanıtlaSil