Evet, artık üzerimdeki ölü toprağını atmanın zamanı geldi. Yeterince tembellik ettim. Sıra biriktirdiklerimi mayalanmakta. Beynim kıvıl kıvıl fikirlerle dolu. Eğer ertelemezsem onları da kelimelere dökmem gerekiyor. Düşünsel boyutta olanı somuta dökmek bazen bana zor geliyor, atalet buradan kaynaklı esasen. Bazen de beyhudeymiş gibi hissediyorum, beyhude olmadığı bile bile hem de!
Gelelim şimdi son bir haftada neler yaptığıma.
 |
Ahmet Büke'nin Deli İbran Divanı'nı okudum, bitirdim ve çok sevdim. Öykülerinden tanıdığım Ahmet Büke'nin ilk romanı da öyküleri kadar güzeldi. Dili sade ve akıcı. Konuyu anlatırken ise heybetli ve görkemli. 1950'lerde İzmir ve Köstence'de, Kemeraltı'nda ve denizlerde geçen bildik bir kapitalizm hikayesini, bambaşka bir yoldan anlatmış ve sonunu ise gerçekten güzel bağlamış. Sadece tek bir nokta biraz yüzümü ekşitti, yer yer balıkçılık deyimlerinin beni boğduğu hissine kapıldım ama yazarın kitabı yazma sürecinde kitabı iyice özümsemek için denizcilik konusunda mükemmel diyebileceğim derecede konusuna çalışmasına öyle hayran kalmıştım ki, ifademi hemen düzelttim :) Okuyun derim ey okuyucu :)
Mubi'de Asfaltın Altında Dereler Var belgeselini izledim. Epeydir aklımdaydı da vakit ancak geldi. Cumartesi akşam oturup izledik. "Ankara bir dereler ve bağlar şehridir," denir. Bu belgesel de Ankara'nın güya imar ve ıslah adına üzeri kapatılan derelerine dairdi. Kendi yatağına hapsedilip üzerinden yollar geçen derelerin hikayesini ben biliyordum ama eşim daha çok etkilendi. Dün mesela bir iş için Akköprü'deydik, cadde kenarında belgeselde gördüğümüz su kanallarını canlı görünce "Ne yani, şimdi Çubuk Çayı mı akıyor buranın altından?" dedi hüzünle. Bir gün hepsinin yeniden güneş altında aktığını görebiliriz umarım...
Ve dinlediğime gelince, Spotify eski beğeni listelerimi karıştırdım ve sevdiğim ezgileri yeniden keşfettim bir süre. Joep Beving'den bir şarkı da benden size hediye :)
Mutlu haftalar değerli okur <3
büke öykülerini okudum tamam okuyayım bunuuu :)
YanıtlaSilKesin seversin :)
SilAhmet büke kitabını not aldım sağol.
YanıtlaSilspam :)
YanıtlaSilVallahi iyi ki yazdın, inan hiç aklıma gelmiyor :)
Silİncesu deresi Kurtuluş Parkı'nın yanından ince ince akardı ben üniversitede öğrenciyken, iki yanında mahrukat depoları. Her şey ne çabuk değişiyor bu ülkede, ben bile hatırlayamıyorum ne ara kapattılar üstünü. Zamanında Hatip Çayı taşkınından zor kurtulmuş biri olarak bir gün o suların intikam alacağını düşünüyorum, umarım gerçekleşmez...
YanıtlaSilBelgeselde de öyle diyorlar, bu kadar esaretin sonu umarım yıkıcı olmaz diyorlar ama zaman hep bunun aksini gösteriyor ablacığım..
SilMüzik bağımlılık yaptı :) Teşekkürler kitabı da ilk defa gördüm :D
YanıtlaSilNOT: Blog yazarları olarak Ankara'da toplanıyoruz. Sizleri de aramızda görmek isteriz. :) BLoG MaHaLLeSi olarak katılanlara ufacık bir hediyemiz de olacaktır. :) Her ilde mümkün olduğunca toplanmaya çalışacağız. :) Tek amacımız blog yazarlarını tanımak :)
Beğenmenize sevindim :)
SilAa, demek Ankara'da toplanıyorsunuz, ne güzel bir düşünce; benim çalışma saatlerim biraz katı ama başarabilirsem gelmeyi çok isterim
Tabi bekleriz her zaman :) instagram adresimden ulaşabilirsiniz ;)
SilAh o boşa gidenler, sanki bir çeşme ve boşa akıyor, biz de israf ediyoruz. Bakalım bu akşam bir oturmaya niyetliyim yazının başına ama başarabilirsem haber ederim sana :)
YanıtlaSilBen Deli İbrahim Divanını ya aldım ya da sepetimde duruyor valla emin değilim ama okuyacağım. :)
YanıtlaSilöykülerini merak ettim bir bakacağım ona göre romanı da okuyabilirim :)
YanıtlaSilKurtuluş Parkının yanında bile dere varmış demek, yorumlardan gördüm. Sık gideriz eşimle oraya. Tabiatın drngesini bozarsan cezanı çekersin insanoğlu. Çekiyoruz da.
YanıtlaSil