Değerli okur, Çağan'ın okul meselesi hallolduktan sonra oldu her şey. Rahatladım dedim kendime ama aslında yorgundum demek ki. günlük telaşı bir kenara çıkarıp özüme kalan zamanda sadece uyudum, uyandım ve var olduğumu yeniden idrake uğraştım.
 |
| Alıntıdır. |
Bir yağmur yağdı, bir ağacın dibinde minik bir su birikintisi meydana geldi, sonbahardı, yaprak ağaçtan düştü, suda yüzmeye başladı. Gökten düşen yağmurla su dalgalandı, yaprak da suyla beraber dalgalandı. Ceviz kabuğundan bir tekneye bindim, teknem dalgalandı.
Denizler altında yosunlar dalgalandı. Günün ışıkları denizkızlarının yeşil saçlarında dalgalandı.
Sıcak bir öğle vakti, tembel güneşin altında okuduğum kitabın sayfaları dalgalandı rüzgarda. Düşüncelerim dalgalandı. Rüzgara takıldım bir süre. Uçan bir kuşun kanadına sarıldım. Kuşun ak göğsündeki tüyler dalgalandı.
Sevinçle hüzün el ele dalgalandı.
Siz anlattıkça gözümün önünde canlandı hepsi :D Şimdi yazdığım yorumda dalgalandı :D
YanıtlaSilAslında aklıma bir de şarkı geliyor ama daha fazla dalgalandırmayayım :)
SilDalgalandımda duruldum :))))
SilÖyle oluyor bazen, gerçekleşen olayı sindirmek daha sonraya kalıyor; dalgalı haller ondan belki. :)
YanıtlaSilCidden de Ekmekçim, her şey çözülünce sanırım bütün direnç de bitti, bir rektefeye aldım kendimi :)
SilHayat dalgalardan ibarettir belki de
YanıtlaSilDeğil mi? Tam biri çekiliyor, hemen diğeri geliyor peşine..
Silpekiiii :)
YanıtlaSilYine çok güçlü bir metindi, etkileyici; bir kaç kez okumalık, tadına varmalık.
YanıtlaSilMetnin gücü biraz da bana geçse Hocam, bazen mecalim kalmamış gibi hissediyorum..
SilBen bir okur gözüyle baktım , ama insan gözüyle ve hikayenizden baktığımda anlıyorum elbette mecalsizliği. Ama bu ana kadar yazdıklarınızdan ve kendi yaşadıklarımdan anladığım bir şey var ki mecalsizliklerin bu hayatta hoş karşılıkları da var. Çok sevdiğim -devrik- bir ifademle söylersem: Zaman öğrettiriyor. Patrick Suskind'in çok sevdiğim Güvercin adlı romanında bir bölüm var, bayılırım. Buraya uzun uzun yazmıyorum, blogda paylaşmıştım, linkini bırakıyorum. Beni etkilemişti, zor zamanlarımda:)
Silhttps://laparagas.blogspot.com/2009/10/yurumek-hic-durmadan.html
Ne güzel ifade etmişsiniz, gerçekten de "zaman öğrettiriyor". Öğrene öğrene ilerliyoruz, ne mutlu ki ilerliyoruz ama yerimizde saymıyoruz :) çok teşekkür ederim desteğiniz için <3
SilŞimdi hemen linke tıklayıp okumaya koşuyorum :)
arada spamı kontrol etmeyi unutmağ :)
YanıtlaSilhüzün değil yaz mutluluğu demiş ya cansever, öyledir bence, "hüzün değil, çağan'ın okula başlama mutluluğu" :)
YanıtlaSilHocam, eveeet :) Fazla mutluluktan bünye de dalganaldı belki hem :)
SilBu yazıyı okurken aa ben bu hissi. Biliyorum diyen saçlarım dalgalandı. 🥰
YanıtlaSilNe severim ben dalgalı saçı :)))
SilCanım benim, okuyan gözlerine sağlık senin de <3
YanıtlaSil