Değerli Okur, zamanı yetiremiyorum ben. Bir bakıyorum akşam olmuş, bir bakıyorum sabah. "Ne yaptın?" sorusuna verebileceğim kısa cevaplardan başka bir şey de yok elimde. Son bir haftadır da iyice boşladığım evimi annemin yardımıyla düzene koymak dışında son zamanlarda dişe dokunan bir şey yapmıyorum doğrusu. Uzun zamandır tek başarım kitaplığı hale yola koymak oldu diyebilirim samimice. Bugün de portmantoyu düzenledim, kışlıkları kaldırdım. Sonra düşündüm de kışa ne kaldı ki..
Kitap okuyamıyorum, yazı yazamıyorum. Bungun, bulanık bir devirdeyim. Mızmızım üstelik, görüyorsun. Çok şey yapmaya niyetliyim fakat harekete geçemiyorum, tembelim. Özeleştiride bir numarayım ama aktivitede sınıfta kaldım.
Neyse, yarın işe gitmem gerekli. Şimdiden "Ne giysem?" diye düşünmeye başladım. Ama seviyorum bunu düşünmeyi, nedendir bilmem beni mutlu ediyor.
Nasıl da özledim şöyle oturup okumayı. Ve ne çok şikayetlendim. Sevgiyle değerli okur...
Bir gün nasıl bu kadar hızlı geçebiliyor ben de pek anlamıyorum. Yapmayı planladığım işlerim pek yarım kalıyor :( Bazen olur öyle hiçbir şey yapmak istemezsin. En kısa zaman da geçer umarım.. Yaaa ben de özledim bugün ne giysem diye düşünmeyi.. :)
YanıtlaSilSabah nasıl hazırlandım, nasıl keyifle :) Gerçekten de insan günlük rutinini özlüyor ya
SilEn azından yalnız değilim buna seviniyorum ama bu konuya çözüm bulursak birbirimizi haberdar edelim bence :)
YanıtlaSilYaşasın Oblomovluk :))
YanıtlaSilAmaan ne işin var hareketle mareketle. Az enerji harca, çok yaşa :))
Maalesef ben de ben de ben de... var mıdır bir çaresi :)
YanıtlaSilamaan sal gitsin nereye yetişiyon ki bi yere mi yetişcen yaniii :)
YanıtlaSil