Bir gün fireli devam ediyorum Kasım challenge'ımıza. Ama dün köye gittik ve ben tüm gün Çağan'ın peşinde koşturdum, diyeceğim ama köye gittim ve eşime tamiratta yardım ettim :D O yüzden, dünü atladım ama en kısa zaman zarfında tamamlayacağım umuyorum.
Dördüncü günün konusu şöyle; "Gün içinde, her ne kadar yaşamlarımızın zorluğuna rağmen yine de arada bizi mutlu edecek "Küçük Sevinçler" yaşıyoruz, bugün seni mutlu eden küçük sevinçleri yazar mısın?"
 |
| Alıntıdır. |
Bu soruyu/konuyu görünce sevindim, çünkü benim buna dair daha evvelce hazırlamış olduğum bir taslağım vardı. Ama yayınlayacak kadar uzun da bulmuyordum. Ondan ötürü tam isabet oldu, bu vesileyle yayına almış oldum :)
Gelelim ufak sevinçlerimize :)
* Mesai bitimi servisle eve dönerken kulaklıkları takıp, hafif bir sesle Joy FM dinlemek.
* Mandalina/portakal soyduktan sonra durup durup ellerimi koklamak. O tatlı, keskin turunç kokusu beni mest ediyor...
* Cips yemek; evet bildiğiniz cips işte. Ama nasıl bir keyif, hele kitap okurken 😍
* Beklemediğim anda gelen, unuttuğum bir kargo teslimatı :D
* Annemin whatsapp grubuna attığı Çağan'ın şabalak fotoğrafları :))
* İki arada bir derede okunan iki üç sayfa kitap.
Şimdilik sıraladıklarım bunlar. Peki sizinkiler neler?
Bunlar çok büyük mutluluklar ne güzel :)
YanıtlaSilSabah arabadan inmezden önce kızımın 'bugün bana sınavım için dua et anne' deyişi, son saniyede arabada unuttuğum şalı bana uzatıp 'üşüme' deyişi...Ancak açıp okuyabildiğim blogumda denetlenmemiş yorumlarımın çokluğunu görüp sevinmem :) Bunlara mutlu olunmaz mı hiç?
Sevinçlerimizin çok olacağı bir ömür diliyorum, sevgiler :)
Evlat tarafından düşünülmek ne güzel şey, daim olsun inşallah :)
SilHepimize bereketli sevinçler olsun, benden de çokça sevgiler
tatlıcıyıım cips yiyemiyoom :)
YanıtlaSil