Entari

Oturduğum yerde canım sıkıldı. Ne yapsam diye aranıyordum. Ben öyle boş boş oturamam ay oğlum, ille de ellerim iş tutacak. Geçende Aysel oğlunun düğününü okurken çok güzel bir kumaş getirdiydi hediyesine. Böyle kahverengi üstüne mini mini desenleri var. Hele elime alayım bir bakayım, dedim, bundan etek mi gömlek mi çıkar? Bir aldım elime, bizim Aysel elini pek cömert tutmuş. Hem etek çıkar, hem gömlek. Eh, dedim, ben madem bir entari biçeyim kendime, hem Ayselgilin düğünde de giyerim. Yaydım geniş örtüyü sofanın ortasına ay oğlum, dikiş yapacaksan öyle gelişigüzel dökülüp saçılamazsın. İğne neyim düşer yere, sonra uğraş dur. Hadi battığı neyse de, dikiş iğnesi vücutta yürürmüş. Kalbine bile batarmış insanın. Neme lazım. Benim ihtiyar bir bassa vallahi dilinden kurtulamam. Kendi öldüğü yetmezmiş gibi dil yarasından da beni öldürür. Tamam tamam, kısadan gideceğim. Aldım elime makası. Kumaşı bir güzel yere yaydım, gözlerimle ölçüyorum.. Camın önünden birden bir karaltı geçti. Hızlı da olunca bir şüphelendim ben ama üstünde de durmadım. Kuştur neyim, dedim. Yakasıydı, eteğiydi bir yandan da kafamda hesap ediyorum. Benim terziliğim meşhurdur ay oğlum, göz kararı biçerim ama diktiğim esvap kalıp gibi rıp diye oturur üzerine. Çok biçtim, çok diktim zamanında konuya komşuya ama sırtım cevaz vermiyor artık. Sade kendime. Tamam, peki, sen de bir konuşturmuyon ay oğlum, tıktın bütün lafı ağzıma. Elimde makas, öyle mi olsun böyle mi olsun derken sahanlığın camı hepten kararmasın mı? Tülün arkasından heyula gibi bir şey içeriyi gözetliyor gibi geldi, bizim herif de yok idi evde, korkumdan can havliyle elimdeki terzi makasını cama fırlatmamla dışarda feryadın kopması bir oldu. Ben ne bileyim pencereden içeriyi hırsızlar gibi gözetleyenin Feride olduğunu? Söyleyin ona ay oğlum, asıl ben şikayetçiyim.