| Alıntıdır. |
Kulaklarım uğulduyor şu an sevgili okur, hem başım ağrıyor. Zor bir gün geçirdim, sabahtan Çağan'ı eğitime götürdüm, ordan işe geçtim, işle ilgili birkaç görüşme yapmak için dışarı çıktık ve geri döndüğümde başka bir işin pürüzüyle uğraştık, ki bu mevzuu kalbimi günlerdir sıkıştırıyordu. Neyse, bir şekilde çekiştirip kotardık çok şükür. - Bu sefer de eve gelince Çağan sürekli bir şekilde ağlamaya başladı. Beş dakika evveline dek ağlıyordu ve ben "Hayır" dediğim bir şeye "Evet" demedim diye oluyordu hepsi. Yine de evet demedim. Şimdi başım ağrıyor işte. Neyse.
Dün akşam otururken Adalet Ağaoğlu'nun "Damla Damla Günler II" adlı güncesini bitirdim. İlkini yıllar evvel okumuştum, devamını da getirmek istiyordum, kısmet şimdiye denk geldi. Günce, biyografi, otobiyografi okumayı zaten çok severim ama bunlar sevdiğim bir yazara aitse keyif oranı üçe beşe katlıyor. Adalet Ağaoğlu'nun iç dünyasını görmek, yazdığı eserlerin mayalanışına onun satırlarıyla tanık olmak çok keyifli olduğu kadar yazmaya meraklı bünyem için çok da aydınlatıcıydı. Üçüncü ciltle devam etmek istiyorum en kısa zamanda. Dün akşam hazır Adalet Ağaoğlu okumaya başlamışken elimde mevcut olan "Göç Temizliği" ile devam etmeye niyetlendim, hatta raftan alıp ayracı da koydum arasına ama şu an bambaşka kitaplara açılmak istiyorum. Sanırım bu zihin yorgunluğunu ancak güzel bir kitapla atlatabilirim.Günlerdir defterlere üç beş parça bir şeyler karalıyorum. Anlık fotoğraflar çekmek gibi bir şey. Bir durum yazıyorum, sonra başka karakterler başka bir durum, sonra başka bir yer. Bunların hepsi parça pinçik. Anlamlı bir yere varmıyor. Fotoğraf albümü gibi. Bu kadar çok parçayla ne yapılır bilmiyorum, birini olsun tamamlamaya da dermanım yok. Defter kumbara gibi oldu, biriktikçe birikiyor..
Gideyim de bir çay koyayım, içer misin sen de?
O kadar çok parçayla patchwork yapılır! Garip, yazıyı okuyup da tam oraya geldiğimde direk patchwork geldi aklıma; kimbilir bir durum, başka karakterlerle başka bir durum, sonra başka bir şey bir araya geldiğinde anlamsız gibi duran metin bir anda anlamlı ve çarpıcı bir şıklık da sunabilir:) Denemekte ve okura sunmakta bence fayda var:)
YanıtlaSilAh evet Buraneros Üstadım, patchwork gerçekten kucağa çok hoş geliyor :) Durun bir alıcı gözle bakayım bir kere :))
Sil*kulağa olacaktı, klavyenin azizliği
SilDün akşam bir benzeri travma da biz yaşadık. Bittiğinde Allahım bu neydi böyle oldum.... Aşırı yorucu.
YanıtlaSilBuraneros'un yorumundan ilham aldım. Parça parça bir araya getirip büyük bir tabloya çevrilebilir, birde çerçeve. :) Bunlar da yazamadıklarım diye saklarsınız.
kıyamam zor bir gün olmuş..Bu kadar işinizin arasında okumaya ve yazmaya zaman bulabilmeniz harika ...Çay isterim valla ..Sevgiler...
YanıtlaSilTaze sabah çayım var hem :) ya zaman yok gibi aslında, ben de hep bundan şikayet ediyorum :(((
SilBende ilk hayır dediğim şeye evet demiyorum. Ama şu oluyor. O an uğraşacak mecalim yok ise çok direkmeden, iş inada binmeden, şartları ve koşulları belirterek evet diyorum. Kafam rahat oluyor bir zaman.
YanıtlaSilBende şuan çok yorgunum.
Evet, onu ben de tercih ediyorum bazen en azından bir süre rahatlık sağlıyor, çünkü direnmek de insan yorgunken hele daha çok yoruyor :(
Siladalet ağaoğlu canım yaa bütün eserlerini okudum, kendisi ölmeden önce kuğulu park civarında bir yerde yaşıyordu da kuğulu parkta sohbet etmiştim :) o parça pincikleri kısa öyküler yap işte demekki kısa öyküye yatkınsın :) soyutlayarak işte :)
YanıtlaSilYaa ne şanslısın Deepcimm :) çok imrendim şu an sana <3 Evet evet, haklısın, uzun şeyler beni zorluyor biraz dikkatim dağınık şu sıralar :(
Sil