 |
| Alıntıdır. |
Şu an köydeyim, sobanın kenarında. Solumda, yerde kitabım duruyor, Cevdet Bey ve Oğulları. 2014-2015 geçiş kitabım yine bir Orhan Pamuk idi, Kafamda Bir Tuhaflık. Çağan içerilerde bir yerde kendi kendine oynuyor. Annemle halam mutfakta yemekle meşgul, kardeşim yanımda o da Kurtlarla Koşan Kadınlar'ı okuyor. Akşam sekizde örgüye başlayacağız. Bunları unutmamak için yazıyorum şu an, "an"ın tadını daha sonra da anımsayabilmek için. Aa, unutmadan televizyonda da Neşeli Günler oynuyor, demin Ziya "Kardeşin ulan o senin! Kardeşsiniz siz!" dedi.
Günlerden cuma, pazartesiye dek buradayız. Zaman geçmese diyorum, burada öylece kalsak.
Kaldık biz sayende :)
YanıtlaSilAhh, çok sevindim buna :))
Siloh o zaman ne güzel geçiyodur günlerin orda haftasonuuuu :)
YanıtlaSilBu haftasonu gerçekten çok iyi geldi bana Deep ^^
SilCevdet Bey ve Oğulları, Orhan Pamuk'un bana göre en güzel kitabı. 1987 yılında okumuştum. Ooo, 34 yıl olmuş, amanin:)))
YanıtlaSilŞu ana dek gerçekten çok iyi gitti, benim bir numaram Masumiyet Müzesi ama bu kitabı da ayrı şahane doğrusu. (Ben 34 yaşındayım, ay zaman ne acayip, tam amaninnn :)))
SilYaa, ay çok sevindim kelimelerle bu izlenimi oluşturabildiğime :) amiiin İlkaycığım, huzur hepimizin evinde daim olsun <3
YanıtlaSil