Gri gök, kara bulutlar.
Bir yan flütün notalarıdır,
Camlarda tek tük sarı ışıklar.
Adımlar sokaklardan silinmiş.
Kuşların eviymiş teneke saçaklar.
Herkes kendi dört duvarına yolcu.
Mutfak pencerelerinde yemek buğuları.
Annesini bekleyen çocuk resimler çizmiş,
Resmi bitirince annesi gelecekmiş.
Kaldırımlarda güzden kalma inatçı yapraklar.
Son zil çalmış, 'hayat bilgisi' yarına kalmış.
Hüzün şimdi boş bir çocuk parkıymış.
*Canım S.'ye.
Hepsi güzel ama ençok ikinci kıtanın ilk satırları hoşuma gitti, gözümde canlanıverdi.
YanıtlaSilşimdi hüzün boş bir çocuk parkıymış
YanıtlaSilbu satır etkileyici geldi bana.
Bende karalarım arada
saygılar.
Selamlar blogunuzu takipteyim sizde blogumu takip edip son yazıma yorum yazarsanız çok ama çok mutlu olurum :)
YanıtlaSil