Tüm çekmecelerini birer birer elden geçirmek.
Gerekli kelimeleri bulup, fazlalıkları ayırmak.
Kimisiyle vedalaşmak.
Yazmak biraz dışa açılmak.
Her şeye biraz da kelimelerin gözleri ile bakmak.
Alelade olaylarda sıradışı sebepler bulmaya uğraşmak.
Şu yaşıma geldim; hala
bunca uğraşıp hem de bunca direndiğim, inat ettiğim, beceremediğimi düşünüp kaçmak istediğim fakat kaçtıkça daha çok beni içine çeken başka bir şey var mı bilmiyorum.
Bu yazmaklar bitmeyecek.
Ne güzel bir pencere, tam yazmalık yer :)
YanıtlaSilDeğil mi? İnsana iyi gelen bir tarafı var :)
SilBence de, bir düşünüyorum; iyi ki kelimeler var diyorum..
YanıtlaSilha ha içine girmiş bi kere :)
YanıtlaSil