Yazmak.

Yine yazıya yöneldim.

Döndüm, dolandım, ayaklarımı suya değdirdim, saçlarımı rüzgara bıraktım, güneşi batırdım, öğleye uyandım, Çağan'ın peşinden koştum asla yürümedim, sabrım tükendi, sabrım tazelendi, kilo almamak için az yedim, az uyudum, zaman zaman anksiyetem tırmandı, bazen de çok rahat oldum, temizlendim, paklandım ve gittim kendime bir uyduruk defter aldım, elime de kalem aldım, baktım ki yazmak istedim ve yazdım.

Şimdi masamın üzerinde duruyor. Çokça çalışıyor ve arada aklımdan geçenleri yazıyorum. Sanmayın ki kurdu. Hayır. O an aklımdan ne geçiyorsa, bir whatsapp mesajı yazar gibi kendime yazıyorum. Başka türlü olmayacak gibi hissediyorum, başka türlü olamayacağına inandırmak istiyorum, belki de zorluyorum kendimi. Çünkü içim şu an susuz bir kuyu gibi. Ben yeniden suyu arıyorum.